Μαρία Αμαλία Ζαχαρή: Δύο διαφορετικές προσεγγίσεις του ίδιου προβλήματος

Είναι λίγοι αυτοί που καταφέρνουν να ξεφύγουν από μια μίζερη ζωή και να φτάσουν ψηλά, γιατί είναι λίγοι αυτοί που το θέλουν τόσο πολύ ώστε να αντιμετωπίσουν τις όποιες αρχικές δυσκολίες. Είναι λίγοι επίσης αυτοί που αναλαμβάνουν απόλυτα την ευθύνη της ζωής τους και είναι οι δημιουργοί της. Τότε μόνο, προχωράει κάποιος με υπευθυνότητα και ενεργητικά στη ζωή του. Διαφορετικά, ζει τη ζωή του μέσα από τη θέση του θύματος, όπου πάντα φταίνε οι άλλοι και αυτός μόνιμα είναι ο αδικημένος που ψάχνει να βρει το δίκιο του.     

    Την ιστορία που ακολουθεί τη διάβασα πριν από πολλά χρόνια και σκέφτηκα να τη μοιραστώ μαζί σας, γιατί έχει σχέση με αυτά που προανέφερα. Κάθε φορά που τη θυμάμαι, είναι σαν να μου φωνάζει: «Εσύ έχεις την ευθύνη της ζωής σου», «Σημασία δεν έχει τι συμβαίνει γύρω σου, αλλά πώς αντιδράς εσύ σε αυτά που συμβαίνουν!». «Εσύ είσαι η ενεργή κινητήρια δύναμη». «Εσύ είσαι ο/ηδημιουργός της ζωής σου». «Μόνο εσύ έχεις τη δύναμη και τη δυνατότητα να αλλάξεις όλα αυτά που επιθυμείς!».

    Πριν από αρκετά χρόνια, η ομοσπονδιακή αστυνομία των ΗΠΑ κατάφερε να συλλάβει έναν κατά συρροή δολοφόνο, ο οποίος είχε σκοτώσει δεκαέξι άτομα. Οι αστυνομικοί κατάφεραν να τον εγκλωβίσουν μέσα σε ένα ακατοίκητο σπίτι, δίπλα στο πατρικό του. 

    Μετά τη σύλληψή του, μια δημοσιογράφος από ένα μεγάλο τηλεοπτικό κανάλι τον ρώτησε τι πιστεύει ότι έφταιξε στη ζωή του και έγινε δολοφόνος. Εκείνος, με μάτια γεμάτα θυμό, της απάντησε:

    – Είχα έναν πατέρα αλκοολικό που μας έσπαγε στο ξύλο με το παραμικρό. Όταν έβγαινε από τη φυλακή και ερχότανε στο σπίτι, ο αδελφός μου κι εγώ ζούσαμε μέσα στον τρόμο. Όταν του τελείωναν τα λεφτά, έδερνε τη μάνα μας για να του δώσει ό,τιείχε για να πάει να πιεί. Όταν δεν είχε να του δώσει, έδερνε εμάς μπροστά της για να την εκβιάσει να πάει να του βρει λεφτά. Όταν δεν υπήρχε τίποτε πια, πήγαινε και έκλεβε, τον πιάνανε και τον βάζανε φυλακή. Για όσο βρισκότανε μέσα, ηρεμούσαμε. Μόλις έβγαινε, πάλι τα ίδια. Για πες μου κυρά μου, εσύ με έναν τέτοιον πατέρα και μια τέτοια ζωή, τι θα γινόσουνα; 

    Σε λίγη ώρα, οι αστυνομικοί τον είχαν πάρει και η δημοσιογράφος, εκεί που μάζευε τα μικρόφωνα και τα καλώδια, άκουσε μια γειτόνισσα να λέει:

– Βρε το κάθαρμα!  Και να σκεφτείς ότι ο αδελφός του είναι τόσο καλός άνθρωπος και τόσο επιτυχημένος!

–  Τι είπατε; Ρωτάει η δημοσιογράφος. Πού ζει ο αδελφός του και τι δουλειά κάνει;

–  Ο αδελφός του, κορίτσι μου, ζει στο Σικάγο. Είναι πολύ πετυχημένος και έχει γίνει πρόεδρος του δικηγορικού συλλόγου. 

–  Όταν η δημοσιογράφος γύρισε στο γραφείο της, πήγε αμέσως στο διευθυντή της, του είπε όλα όσα είχε μάθει από τη γειτόνισσα και του ζήτησε να πάει στο Σικάγο για να πάρει συνέντευξη από τον αδελφό του δολοφόνου. Έτσι κι έγινε. 

    Φτάνοντας, έκλεισε ένα ραντεβού μαζί του, με τη δικαιολογία ότι κάνει ένα ρεπορτάζ για νέους ανθρώπους που πέτυχαν στη ζωή τους. Σε μια στιγμή, κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, τον ρωτάει:

–  Τι ήταν εκείνο που σας έσπρωξε και σας έκανε να φτάσετε τόσο ψηλά;

Τότε, έκπληκτη, τον ακούει να της διηγείται την ΙΔΙΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ιστορία που της είχε πει και ο δολοφόνος, αλλά με μια πολύ σημαντική διαφορά:

–  Όταν κρυβόμουνα κάτω από το κρεβάτι για να γλυτώσω το ξύλο, έλεγα συνέχεια στον εαυτό μου: «Τζον, πρέπει να γίνεις κάτι τόσο μεγάλο, που κανείς πια δεν θα μπορεί να σε πειράξει». Η αλήθεια είναι ότι πάλεψα με νύχια και με δόντια γιατί ήμουν πολύ φτωχός, αλλά τελικά τα κατάφερα!

    Τα ίδια παιδικά χρόνια. Τα ίδια γεγονότα. Οι ίδιες δυσκολίες. Ο ένας στον πάτο της ανθρώπινης ζωής, δολοφόνος, κι ο άλλος στην κορυφή, επιτυχημένος επιστήμονας. Δύο διαφορετικές προσεγγίσεις του ίδιου προβλήματος.

Επειδή, κατά τους ειδικούς, η ανάληψη ευθύνης είναι κάτι που μαθαίνεται και αποκτιέται, σας αναφέρω κάποιους ενδεικτικούς τρόπους ανάληψης της ευθύνης του εαυτού σας:

-Άλλαξε νοοτροπία και τρόπο σκέψης. Ο τρόπος που σκεφτόμαστε ο, τιδήποτε επηρεάζει τον τρόπο που κάνουμε οτιδήποτε. Υιοθέτησε μια νοοτροπία ανάπτυξης και εξέλιξης και επένδυσε σε αυτό.

Μάθε να θέτεις προτεραιότητες, δημιούργησε ένα σκοπό ζωής και κυνήγησε το δικό σου όραμα. Όταν θέτεις στόχους , αναλογίσου το κοντινό και μακρινό παρελθόν.

–Καλλιέργησε τον αυτοσεβασμό. Μάθε να εστιάζεις στις δικές σου αξίες και τα θέλω. Νιώσε υπερηφάνεια για τα όμορφα στοιχεία σου, θαύμασε όσα είσαι και επιβράβευσε τον εαυτό σου για τις προσπάθειες παρά για το αποτέλεσμα. 

Βάλε τέλος στα παράπονα και στη γκρίνια.Συνήθως παραπονιόμαστε γιατί προσωρινά αισθανόμαστε καλύτερα και είναι και ένα είδος εκτόνωσης του θυμού μας. Η γκρίνια είναι μια προσωρινή λύση για την ανάληψη της ευθύνης.

Εγκατάλειψε τις δικαιολογίες και την αναβλητικότητα. Οι άνθρωποι δημιουργούν δικαιολογίες διότι δεν θέλουν να πάρουν την ανάληψη ευθύνης. Δεν χρειάζεται να πάρουν ρίσκο, να συγκρουστούν ή να εμπλακούν σε καταστάσεις που θα τους εκπλήξουν. Οι δικαιολογίες σου στερούν τη δυνατότητα να εξελιχθείς και να ανακαλύψεις το δυναμικό σου.

    Επίλογος

    Βρισκόμαστε όλοι στη θέση που είμαστε, εξαιτίας, μέχρις ενός σημείου, των αποφάσεων και των επιλογών που κάναμε στο παρελθόν μας. Πολλές φορές εξαιτίας και κάποιων δύσκολων συνθηκών, όπως οι πρόσφατες καταστροφικές πλημμύρες στον κάμπο της Θεσσαλίας που άφησαν αμέτρητες πληγές στους κατοίκους των περιοχών μας. Οι αποζημιώσεις και οι ενισχύσεις που καταβλήθηκαν είναι ελάχιστες, το ίδιο και αυτές που αναμένονται.Επαληθεύεται για μια ακόμη φορά, πως «δεν ειν’ εύκολες οι θύρες εάν η χρεία τες κουρταλή», σύμφωνα με τους στίχους του ποιήματος του Διονύσιου Σολωμού «Ύμνος εις την Ελευθερίαν». Με άλλα λόγια, οι πόρτες δεν ανοίγουν εύκολα, όταν τις κτυπάει η ανάγκη και η παράκληση για βοήθεια.Αφού αυτή είναι η αδήριτη πραγματικότητα, εσείς την προσέγγιση και την αντίδραση ποιανού από τα δύο προηγούμενα αδέλφια θα θέλατε να μιμηθείτε;

    Μήπως ήρθε η ώρα να πάρετε τα ηνία της ζωής σας και να την κατευθύνετε εκεί που θέλετε εσείς;

    Θυμηθείτε, πως, όλα τα σπουδαία έρχονται δύσκολα, αλλά αξίζει τον κόπο ! !

Μαρία Αμαλία ΙωανΖαχαρή, καθηγήτρια Βιολογίας, MSc στις «επιστήμες της αγωγής», με επιμόρφωση στην «Προπονητική Ζωής.                                     

Emailmzachari1@gmail.com

    Βιβλιογραφικές αναφορές

    Καλογήρου, Α. (2020). Οι κουκκίδες. Αθήνα: Η Δυναμική της Επιτυχίας.

    Μπαναγή, Σ. (2021). Ανάληψη της Προσωπικής σου ευθύνης! Ανακτήθηκε από: https://sofiabanagi.gr/life-coaching/analipsi-tis-prosopikis-soy-eythynis/