Δήμος Φαρκαδόνας: Πολλές υποσχέσεις, επτά και πλέον χρόνια χαμένου χρόνου

Όποιος κι αν βρεθεί υποψήφιος δήμαρχος απέναντι στη σημερινή δημοτική αρχή, θα έχει μπροστά του ένα βαρύ έργο: να πείσει τους πολίτες ότι ο Δήμος Φαρκαδόνας μπορεί να βγει από το τέλμα και να καλύψει τον χαμένο χρόνο.

Η σημερινή δημοτική αρχή και τα άτομα που την απαρτίζουν τα τελευταία χρόνια υποσχέθηκαν πολλά. Όμως, μετά από επτά και πλέον χρόνια ίδιων σχεδόν προσώπων στο τιμόνι του Δήμου, οι δημότες δυσκολεύονται να εντοπίσουν έργο ουσίας που να άλλαξε την πορεία του Δήμου. Αυτό που βλέπουν κυρίως είναι οι βασικές καθημερινές εργασίες: η αποκομιδή σκουπιδιών και μπαζών, η αλλαγή λαμπτήρων και κάποιες αποκαταστάσεις σε πλατείες. Απαραίτητες δουλειές, ασφαλώς, αλλά αποτελούν στοιχειώδεις υποχρεώσεις κάθε δήμου. Δεν αρκούν για να παρουσιαστούν ως αναπτυξιακό σχέδιο ή ως απάντηση στα μεγάλα προβλήματα της περιοχής.

Από χωριό σε χωριό ακούγονται παράπονα για εγκατάλειψη, για προβλήματα που παραμένουν άλυτα και για μια καθημερινότητα που δεν βελτιώνεται. Η περιοχή μας έχει χάσει πολύτιμο χρόνο και αυτό δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από ανακοινώσεις εντυπώσεων και υποσχέσεις.

Πού είναι τα μεγάλα έργα που θα άλλαζαν την εικόνα του Δήμου; Ποιο είναι το αποτέλεσμα στην αξιοποίηση ευρωπαϊκών προγραμμάτων και κονδυλίων; Ποιος σχεδιασμός υπάρχει για τα χωριά και τις ανάγκες των πολιτών; Η δημοτική αρχή οφείλει να απαντήσει με συγκεκριμένα στοιχεία. Οι δημότες δεν χρειάζονται άλλες διαβεβαιώσεις· χρειάζονται έργο.

Και υπάρχει και κάτι ακόμη: η λογοδοσία. Σε αυτά τα χρόνια, οι πολίτες δεν είδαν έναν ουσιαστικό, συνολικό απολογισμό για το έργο και τις επιλογές της δημοτικής αρχής. Σε άλλους δήμους οι διοικήσεις ενημερώνουν δημόσια τους πολίτες και παρουσιάζουν τι έκαναν, τι δεν έκαναν και τι σχεδιάζουν. Εδώ, αντί να ενισχυθεί η ενημέρωση, οι κάμερες απομακρύνθηκαν από τις συνεδριάσεις, στερώντας από τους δημότες τη δυνατότητα να παρακολουθούν όσα συζητούνται και αποφασίζονται. Γιατί άραγε δεν ήθελε η δημοτική αρχή οι πολίτες να βλέπουν και να κρίνουν;

Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι μόνο ποιος θα διεκδικήσει τον Δήμο στις επόμενες εκλογές. Είναι και αν η σημερινή δημοτική αρχή αντιλαμβάνεται το μέγεθος της δυσαρέσκειας και τι σκοπεύει να κάνει. Θα αλλάξει ηγεσία και ομάδα; Θα δώσει το «δαχτυλίδι» σε πρόσωπο από την Οιχαλία, τη Φαρκαδόνα ή κάποιο άλλο χωριό; Και, κυρίως, θα επιλεγεί ένας άνθρωπος με σοβαρότητα, έργο και αποδοχή στην τοπική κοινωνία ή μια επιλογή που θα εξυπηρετεί πρόσκαιρες πολιτικές ισορροπίες;

Οι ζυμώσεις έχουν ήδη ξεκινήσει. Οι εθνικές εκλογές μπορεί να αποτελέσουν κομβικό σημείο για τις εξελίξεις, ενώ οι βουλευτές —τόσο όσοι αισθάνονται ενισχυμένοι όσο και όσοι έχουν λόγους να είναι απογοητευμένοι— αναμένεται να παίξουν τον ρόλο τους στις υποψηφιότητες και στις στηρίξεις. Όμως ο Δήμος Φαρκαδόνας δεν μπορεί να γίνει πεδίο διευθέτησης κομματικών λογαριασμών. Η επόμενη επιλογή πρέπει να κριθεί από το σχέδιο, την ικανότητα και την πραγματική διάθεση για δουλειά.

Δεν χρειάζεται να ωραιοποιούμε την κατάσταση. Μια δημοτική αρχή υποσχέθηκε πολλά, αλλά το έργο που περίμεναν οι πολίτες δεν ήρθε. Οι βασικές υπηρεσίες πρέπει να λειτουργούν, όμως ένας Δήμος χρειάζεται και σχέδιο, διεκδίκηση, ανάπτυξη και παρεμβάσεις που θα βελτιώνουν ουσιαστικά τη ζωή των κατοίκων. Οι δημότες δικαιούνται απολογισμό και καθαρές απαντήσεις.

Η Φαρκαδόνα δεν είναι καταδικασμένη να παραμένει στο περιθώριο. Έχει ανθρώπους, δυνατότητες και χωριά που αξίζουν πολύ περισσότερα. Χρειάζεται μια δημοτική αρχή με όραμα, σχέδιο, εντιμότητα και λογοδοσία· μια διοίκηση που θα παράγει έργο, θα ενημερώνει τους πολίτες και θα αντιμετωπίζει ισότιμα κάθε χωριό.

Το ζητούμενο δεν είναι απλώς να αλλάξουν πρόσωπα. Είναι να αλλάξει η πορεία του Δήμου. Και αυτή η αλλαγή πρέπει να αποδειχθεί με πράξεις.

Θοδωρής Λακιάρας

Ads