Φαρκαδόνα: «Δύο ώρες και δέκα λεπτά για ένα ασθενοφόρο — κι αν αύριο είναι αργά;»

Την προσωπική της εμπειρία από την αναμονή για ασθενοφόρο στον Δήμο Φαρκαδόνας περιγράφει δημότισσα, θέτοντας ερωτήματα για την κάλυψη των επειγόντων περιστατικών στην περιοχή.

Όπως αναφέρει σε ανάρτησή της, την περασμένη Πέμπτη χρειάστηκε να μεταφερθεί στο νοσοκομείο ο παππούς της, ο οποίος αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας. Η κλήση για ασθενοφόρο έγινε στις 14:20, με την οικογένεια να ενημερώνει για δύσπνοια και χαμηλό κορεσμό οξυγόνου.

Σύμφωνα με την ίδια, μετά από περίπου 40 λεπτά επικοινώνησαν ξανά, χωρίς να έχει φτάσει ασθενοφόρο. Σε επόμενη επικοινωνία, όπως γράφει, ενημερώθηκαν ότι το Κέντρο Υγείας Φαρκαδόνας δεν διέθετε ασθενοφόρο και πως θα έπρεπε να περιμένουν να φτάσει το πρώτο διαθέσιμο από τα Τρίκαλα.

Η μεταφορά του ασθενούς στα επείγοντα έγινε στις 16:32 — περίπου δύο ώρες και δώδεκα λεπτά μετά την αρχική κλήση.

Η δημότισσα υποστηρίζει ότι δεν πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό. Αναφέρει πως περίπου έναν μήνα νωρίτερα είχε χρειαστεί ξανά μεταφορά του ίδιου ασθενούς, ενώ κάνει λόγο και για εργατικό ατύχημα σε χωριό του Δήμου, δύο ημέρες πριν από το περιστατικό, όταν —κατά την περιγραφή της— ο τραυματίας περίμενε ασθενοφόρο από τα Τρίκαλα.

Με αφορμή τα περιστατικά, απευθύνει δημόσια ερωτήματα προς τη διοίκηση του Κέντρου Υγείας Φαρκαδόνας, τον Δήμαρχο και την 5η Υγειονομική Περιφέρεια, ζητώντας να διευκρινιστεί ποια μέριμνα υπάρχει όταν το ασθενοφόρο δεν είναι διαθέσιμο και ποιος είναι ο σχεδιασμός για την κάλυψη των επειγόντων περιστατικών στην περιοχή.

Όπως επισημαίνει, η ανακαίνιση του Κέντρου Υγείας είναι απαραίτητη, αλλά δεν αρκεί χωρίς επαρκή στελέχωση και λειτουργικά ασθενοφόρα με το αναγκαίο προσωπικό.

«Δεν ζητάμε κάτι πολυτελές. Ζητάμε το αυτονόητο: να μπορούμε να νιώθουμε ασφαλείς στον τόπο μας», γράφει, εκφράζοντας την αγωνία της για το τι μπορεί να συμβεί σε ένα επείγον περιστατικό όπου ο χρόνος είναι καθοριστικός.

Τα ερωτήματα που θέτει η δημότισσα αναδεικνύουν την ανάγκη να υπάρξουν σαφείς απαντήσεις από τους αρμόδιους φορείς και ενημέρωση για τα μέτρα που προβλέπονται όταν δεν υπάρχει διαθέσιμο ασθενοφόρο στη Φαρκαδόνα..

.Παραθέτω αυτούσια τη δημοσίευσή της:

Δύο ώρες και δέκα λεπτά…και αν αύριο είναι αργά;

Θέλω να μοιραστώ μια προσωπική μου εμπειρία, η οποία δυστυχώς δεν αφορά μόνο εμένα. Αφορά όλους τους κατοίκους του Δήμου Φαρκαδόνας και αναδεικνύει μια κατάσταση που δεν μπορεί πλέον να περνάει απαρατήρητη.
Την Πέμπτη που πέρασε χρειάστηκε να μεταφερθεί στο νοσοκομείο ο παππούς μου, ο οποίος το τελευταίο διάστημα αντιμετωπίζει αρκετά και σοβαρά προβλήματα υγείας.
Ήμουν στη δουλειά, όταν επικοινώνησα με τα παιδιά μου, που είχαν επιστρέψει από το σχολείο και αντίκρισαν την κατάσταση του παππού τους. Μετά από συνεννόηση, τους ζήτησα να καλέσουν ασθενοφόρο, καθώς χρειαζόταν άμεση ιατρική φροντίδα και μεταφορά στο νοσοκομείο.
Η κλήση έγινε στις 14:20.
Αναφέρθηκαν τα συμπτώματα, με ιδιαίτερη έμφαση στη δύσπνοια και στον χαμηλό κορεσμό οξυγόνου. Το περιστατικό καταγράφηκε και ξεκίνησε η αναμονή.
Έφυγα από τη δουλειά μου, η οποία βρίσκεται στην ίδια περιοχή με το νοσοκομείο, προκειμένου να περιμένω το ασθενοφόρο.
Πέρασαν 40 λεπτά. Έγινε νέα τηλεφωνική επικοινωνία. Η απάντηση ήταν πως το ασθενοφόρο θα έρθει.
Πέρασε ακόμη μία ώρα και κάτι. Νέα τηλεφωνική επικοινωνία.
Και τότε η απάντηση ήταν:
“Το Κέντρο Υγείας Φαρκαδόνας δεν έχει ασθενοφόρο. Θα περιμένετε να έρθει το πρώτο διαθέσιμο από τα Τρίκαλα”..
Βρισκόμουν στο νοσοκομείο και έβλεπα ασθενοφόρα να μεταφέρουν συνεχώς ασθενείς. Δυστυχώς, όμως, τα διαθέσιμα ασθενοφόρα ήταν λίγα.
Η μεταφορά του έγινε στο νοσοκομείο και στα επείγοντα 16:32.
Και αναρωτιέμαι: Πόσο ακόμη πρέπει να περιμένει ένας άνθρωπος που αντιμετωπίζει αναπνευστικό πρόβλημα για να εξασφαλίσει την αυτονόητη μεταφορά του σε νοσοκομείο;
Και δυστυχώς, δεν πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό.
Πριν από περίπου έναν μήνα χρειάστηκε ξανά να γίνει μεταφορά του ασθενούς και το Κέντρο Υγείας Φαρκαδόνας δεν διέθετε ασθενοφόρο.
Μάλιστα, την Τρίτη, μόλις δυο ημέρες πριν από το δικό μας περιστατικό, σε άλλο χωριό του Δήμου Φαρκαδόνας, το οποίο εξυπηρετείται επίσης από το συγκεκριμένο Κέντρο Υγείας, σημειώθηκε εργατικό ατύχημα.
Στο σημείο βρισκόταν ο αγροτικός γιατρός, καθώς ήταν η προγραμματισμένη ημέρα επίσκεψής του στο χωριό. Κι όμως, ο τραυματισμένος άνθρωπος, που αιμορραγούσε, περίμενε ασθενοφόρο από τα Τρίκαλα!
Ειλικρινά, τι πρέπει να συμβεί για να αντιληφθούν οι αρμόδιοι τη σοβαρότητα της κατάστασης;
Είναι δυνατόν, εν έτει 2026, όταν ένα ασθενοφόρο τίθεται εκτός λειτουργίας, να μην υπάρχει άμεση αντικατάσταση;
Είναι δυνατόν ένας ολόκληρος Δήμος να εξαρτάται από το αν και πότε θα βρεθεί διαθέσιμο ασθενοφόρο από τα Τρίκαλα;
Μιλάμε για μια περιοχή στο κέντρο της Ελλάδας, με μεγάλο ποσοστό ηλικιωμένων κατοίκων. Μια περιοχή όπου πολλοί άνθρωποι βρίσκονται μακριά από τον τόπο τους για λόγους εργασίας, ενώ οι γονείς και οι παππούδες τους παραμένουν πίσω, συχνά μόνοι και ανήμποροι να αντιμετωπίσουν μια έκτακτη κατάσταση.
Και εδώ πλέον δεν μιλάμε για ατυχία. Μιλάμε για ένα πρόβλημα που επαναλαμβάνεται και απαιτεί συγκεκριμένες απαντήσεις.
Οι ευθύνες πρέπει να αναζητηθούν και κανείς δεν μπορεί να κρύβεται πίσω από την αναρμοδιότητα ή τη γραφειοκρατία.
Απευθύνω δημόσια τα ερωτήματά μου:

• Προς τον Διευθυντή του Κέντρου Υγείας Φαρκαδόνας: Ποια μέριμνα έχει ληφθεί για την κάλυψη των αναγκών της περιοχής όταν το ασθενοφόρο δεν είναι διαθέσιμο;
• Προς τον Δήμαρχο Φαρκαδόνας: Έχει γίνει επίσημη παρέμβαση προς τους αρμόδιους φορείς; Έχει διεκδικηθεί ουσιαστική λύση για την υγειονομική κάλυψη των δημοτών;
• Προς την 5η Υ.Πε. Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας: Ποιος είναι ο σχεδιασμός σας για την κάλυψη των επειγόντων περιστατικών στον Δήμο Φαρκαδόνας; Πώς δικαιολογείται η απουσία διαθέσιμου ασθενοφόρου και ποια λύση προτίθεστε να δώσετε;
  Και κάτι ακόμη:
  Καλή και απαραίτητη η ανακαίνιση του Κέντρου Υγείας Φαρκαδόνας. Αλλά τα καινούργια κτίρια από μόνα τους δεν σώζουν ζωές!
  Χρειαζόμαστε γιατρούς, νοσηλευτές, διοικητικό προσωπικό, επαρκή στελέχωση και, πάνω απ’ όλα, λειτουργικά ασθενοφόρα με το απαραίτητο προσωπικό.
  Δεν γίνεται να υπάρχει προσωπικό, αλλά να λείπει το όχημα που θα μεταφέρει τον ασθενή.
  Δεν γίνεται να μιλάμε για αναβάθμιση των υπηρεσιών υγείας και στην πράξη οι πολίτες να περιμένουν ώρες για ένα ασθενοφόρο.
  Και αν κάποιος πάθει κάτι πιο σοβαρό;
  Και αν πρόκειται για έμφραγμα, ανεύρυσμα, εγκεφαλικό ή ένα περιστατικό όπου τα λεπτά κάνουν τη διαφορά;
  Ποιος θα αναλάβει την ευθύνη αν αυτή η αναμονή αποβεί μοιραία;
  Δεν αρκούν οι διαπιστώσεις, οι δικαιολογίες και οι υποσχέσεις. Χρειάζονται πράξεις, λύσεις και συγκεκριμένες δεσμεύσεις.
  Δεν ζητάμε κάτι πολυτελές.
  Δεν ζητάμε κάποια χάρη.
  Ζητάμε το αυτονόητο: ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΝΙΩΘΟΥΜΕ ΑΣΦΑΛΕΙΣ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ!
  Γιατί η ανθρώπινη ζωή δεν μπορεί να περιμένει μέχρι να βρεθεί διαθέσιμο ασθενοφόρο.
  Και αυτή την ευθύνη δεν δικαιούται κανείς να την προσπερνά.
  Η υγεία δεν είναι πολυτέλεια, ούτε προνόμιο. Είναι δικαίωμα όλων μας.

Καλόμήνακόσμε με υγεία!

Ads