Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης: Ο συντοπίτης ποιητής και συγγραφέας Γιώργος Αλεξανδρής μοιράζεται ένα δυνατό ποίημα για την ίδια την ποίηση!!

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, το KriniLive.gr φιλοξενεί ένα ξεχωριστό ποίημα του συντοπίτη ποιητή και συγγραφέα Γιώργου Αλεξανδρή, ενός κειμένου με βαθιά υπαρξιακή δύναμη και έντονο στοχαστικό φορτίο γύρω από την ουσία της ποιητικής δημιουργίας.

Η χθεσινή Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης αποτέλεσε μια ακόμη αφορμή για να στραφούμε στη δύναμη του λόγου, στην ευαισθησία, στην εσωτερική αναζήτηση και στη δημιουργική έκφραση. Μέσα σε έναν κόσμο που συχνά κινείται με ταχύτητα και θόρυβο, η ποίηση εξακολουθεί να στέκεται ως ένας χώρος αλήθειας, βαθιάς συγκίνησης και ουσιαστικής επικοινωνίας. Με αυτή την αφορμή, ο συντοπίτης ποιητής και συγγραφέας Γιώργος Αλεξανδρής μοιράζεται με τους αναγνώστες του KriniLive.gr το παρακάτω ποίημά του, ένα κείμενο που δεν αντιμετωπίζει την ποίηση ως απλή τεχνική, ούτε ως καλλιέπεια του λόγου, αλλά ως εσωτερική δοκιμασία, κραυγή ψυχής και βίωμα βαθιά ανθρώπινο.

Στους στίχους του, η ποίηση δεν παρουσιάζεται ως στολίδι της σκέψης, αλλά ως κατάβαση στα δύσβατα μονοπάτια της ύπαρξης, ως οδύνη, σπαραγμός, μοναξιά και ταυτόχρονα ως ένα φως που αναδύεται μέσα από τα άδυτα της ανθρώπινης ψυχής. Ο δημιουργός απογυμνώνει την έννοια της ποίησης από κάθε επιφανειακή προσέγγιση και την επανατοποθετεί εκεί όπου πραγματικά ανήκει: στο βάθος της συνείδησης, στο τραύμα, στη μνήμη, στην εξομολόγηση. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι, όπως ο ίδιος γράφει, η ποίηση δεν διαβάζεται, αλλά ομολογείται.

Το ποίημα του Γιώργου Αλεξανδρή έρχεται να θυμίσει πως η αληθινή ποίηση δεν είναι απόδραση, αλλά επιστροφή στον πυρήνα του ανθρώπου. Δεν είναι εύκολη διαδρομή, ούτε ασφαλές καταφύγιο. Είναι μια πορεία απαιτητική, γεμάτη αλήθειες, αντιφάσεις, σκοτάδι και φως. Και γι’ αυτό ακριβώς παραμένει διαχρονική και αναγκαία.

Ακολουθεί το ποίημα:

ΠΟΙΗΣΗ

Του ’λεγε να καταφύγει στην ποίηση,
γιατί μπορούσε ως μύστης να την υπηρετήσει,
στην τέχνη της να υψωθεί,
να λυτρωθεί στη δημιουργία
και να μεταλάβει της ζωής την ομορφιά,
στίχο το στίχο,
κι απ’ τη θεία τούτη μετάληψη
τόσοι πιστοί προσκυνητές και λειτουργοί να πιούνε.

Αρνήθηκε τη σιωπή, φοβήθηκε και τον ύμνο,
γιατί η ποίηση δεν είναι του λόγου σμίλεμα
ούτε έμπνευση του απείθαρχου μυαλού.
Απέχει από την τέχνη και τη σπουδή
και δε συνθέτει πανδαισία
ούτε έκφραση είναι και επικοινωνία.

Είναι οργή και σπαραγμός,
άλγος και ορρωδία,
κατάβαση είναι στα σκοτεινά του θανάτου,
και μοίρασμα και σκόρπισμα της ψυχής.
Είναι κραυγή απ’ την άβυσσο,
ανάστασης πισωγύρισμα,
γεννησημιού το φύτρο,
φως αστραπής που φλογίζει των αδύτων
και φαίνονται στο μεγαλείο τους,
τ’ ανθρώπινα τα πάθη.

Του ’λεγε ν’ αρμενίζει της ζωής,
με θάλασσα το στοχασμό και άνεμο το λόγο.
Οι λέξεις κόκκινα πανιά,
οι στίχοι του κατάρτια,
μακριά απ’ αβάσταχτα λιμάνια
κι ανυπόφορες στεριές.

Ανεπιτήδευτα της νύχτας αδελφοποιτοί,
το βιώσατε κι οι δυο
με ταυτισμένη σκέψη.
Δεν είναι η ποίηση διαφυγή
και γλίστρημα στο χρόνο,
ούτε καταφυγή κι αρμένισμα ονείρου.
Οδύνη είναι στ’ αδιέξοδο
και παράδοση στη μοναξιά τ’ απείρου.
Γι’ αυτό και δεν διαβάζεται,
παρά ομολογείται.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ

Το KriniLive.gr ευχαριστεί θερμά τον Γιώργο Αλεξανδρή που μοιράστηκε μαζί μας αυτή την ιδιαίτερη ποιητική κατάθεση, τιμώντας με τον καλύτερο τρόπο την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης.

Ads