«Μια αυλή άδειασε. Ας μη μείνει άδειο και το αύριο» – Η συγκλονιστική παρέμβαση μιας μητέρας για το 1ο Δημοτικό Φαρκαδόνας
Με λόγια που αποτυπώνουν την αγωνία αλλά και την απογοήτευση για την πορεία της Φαρκαδόνας, η Φιλοθέη Χαλβατζά, μητέρα και κάτοικος της περιοχής, καταθέτει τη δική της προσωπική ματιά μετά την απόφαση για μετεγγραφή των λιγοστών μαθητών του 1ου Δημοτικού Σχολείου στο 2ο Δημοτικό Σχολείο Φαρκαδόνας. Μια παρέμβαση που ξεκινά από το σχολείο, αλλά ανοίγει μια πολύ μεγαλύτερη συζήτηση: τι μέλλον θέλουμε τελικά για τον τόπο μας;
Γράφει η Φιλοθέη Χαλβατζά – Μαμά, κάτοικος Φαρκαδόνας
“Μια αυλή άδειασε. Ας μη μείνει άδειο και το αύριο.
Φτάσαμε, λοιπόν, στο σημείο να κλείσει το σχολείο μας.
Σήμερα πήραμε την απόφαση να μετεγγράψουμε στο 2ο Δημοτικό Σχολείο Φαρκαδόνας τα λιγοστά παιδιά που είχαν απομείνει στο 1ο. Μια απόφαση που μοιάζει με το τελευταίο επεισόδιο ενός σεναρίου που για κάποιους φαίνεται πως είχε γραφτεί εδώ και καιρό.
Μεθοδευμένες και προαποφασισμένες κινήσεις έφεραν τα πράγματα ως εδώ. Και για ακόμη μία φορά, το τίμημα το πληρώνουν τα παιδιά μας. Τα παιδιά που, όπως φαίνεται, βρίσκονται στην άκρη των προτεραιοτήτων εκείνων που αποφασίζουν για το μέλλον αυτού του τόπου.
Και κάπως έτσι, ένας τόπος αδειάζει.
Αδειάζει ήσυχα. Μεθοδικά. Χωρίς θόρυβο…
Ένας τόπος που βρίσκεται στο κέντρο της Ελλάδας. Στη συμβολή τριών νομών. Πάνω σε έναν από τους βασικούς οδικούς άξονες της χώρας. Όχι ένα απομονωμένο χωριό που παλεύει μόνο του με την υπογεννητικότητα. Η πρωτεύουσα ενός Δήμου.
Ενός Δήμου που τα τελευταία χρόνια μοιάζει να είναι καταδικασμένος να γνωρίζει μόνο καταστροφές. Φυσικές καταστροφές και εγκατάλειψη.
Κι όμως, κάθε μεγάλη καταστροφή μπορεί να έχει δύο αναγνώσεις.
Ή τα παρατάς.
Ή αποφασίζεις να ξαναγεννηθείς.
Από το μηδέν στο ένα. Από το ένα στο δύο. Και μετά στο τρία.
Γιατί οι μεγάλες καταστροφές, όσο οδυνηρές κι αν είναι, μπορούν να γίνουν η αφετηρία μιας Αναγέννησης.
Εμείς, όμως, μοιάζουμε να επιλέγουμε κάτι άλλο.
Καθόμαστε και περιμένουμε.
Περιμένουμε να χαθεί το επόμενο σχολείο. Μετά το επόμενο. Να φύγουν οι νέοι. Να κλείσουν οι επιχειρήσεις. Να αδειάσουν τα σπίτια. Να σβήσουν οι φωνές.
Αργά. Ήσυχα. Σχεδόν ανεπαίσθητα.
Και μέσα σε όλα αυτά, ακούμε για διαφάνεια, για ανάπτυξη, για ενδιαφέρον.Την ίδια στιγμή βλέπουμε μικρότητες, αλαζονεία, προσωπικές φιλοδοξίες, πισώπλατα μαχαιρώματα. Βλέπουμε τον έναν να επιβουλεύεται τον άλλον και την υποστήριξη να δίνεται με το σταγονόμετρο, κυρίως εκεί όπου υπάρχει κάποιο προσωπικό όφελος.
Ίσως αυτή να είναι η πραγματική εικόνα εκείνων στους οποίους εμείς παραδώσαμε τη δύναμη να αποφασίζουν για εμάς.
Μόνο που υπάρχει κάτι που ίσως δεν έχουν υπολογίσει.
Αν συνεχίσουμε έτσι, σε λίγο δεν θα υπάρχει τίποτα για να διοικήσουν.
Θα διοικούν έναν τόπο χωρίς παιδιά. Χωρίς νέους. Χωρίς σχολεία. Χωρίς ζωή.
Ένα διοικητικό σχήμα πάνω σε έναν τόπο που αργοπεθαίνει.
Και τότε, βέβαια, θα είναι αργά.
Γιατί οι μικροί θα έχουν φύγει.
Και οι μεγαλύτεροι, κάποια στιγμή, θα φύγουν κι αυτοί.
Το ερώτημα είναι: ποιος θα μείνει;
Κι εμείς;
Εμείς είμαστε πολλοί. Αλλά στεκόμαστε μουδιασμένοι.
Παρακολουθούμε. Αγανακτούμε. Ψιθυρίζουμε μεταξύ μας. Αναρωτιόμαστε τι μπορούμε να κάνουμε απέναντι στην αδιαφορία, την απαξίωση, την αήθεια, την απουσία αξιών.
Ίσως, όμως, ήρθε η ώρα να σταματήσουμε να αναρωτιόμαστε τι μπορούν να κάνουν εκείνοι και να αρχίσουμε να αναρωτιόμαστε τι μπορούμε να κάνουμε εμείς.
Γιατί ένας τόπος δεν πεθαίνει μόνο όταν φεύγουν οι άνθρωποί του.
Πεθαίνει όταν οι άνθρωποί του πάψουν να αντιδρούν.
Με το κλείσιμο αυτού του σχολείου σβήνει ένα κομμάτι της ιστορίας μας.
Ένα σχολείο που φιλοξένησε γενιές παιδιών. Που γέμισε με παιδικές φωνές, με όνειρα και βιβλία. Ένα σχολείο που αποτέλεσε κομμάτι της ζωής αυτού του τόπου για δεκαετίες.
Και τώρα κλείνει. Όχι επειδή δεν μας αξίζει. Αλλά επειδή κάποιοι, κάπου στην πορεία,αποφάσισαν ή επέτρεψαν να φτάσουμε ως εδώ.
Το 1ο Δημοτικό Σχολείο Φαρκαδόνας κλείνει.
Και μαζί του κλείνει, δυστυχώς, ακόμη ένα μικρό παράθυρο προς το μέλλον αυτού του τόπου.Το αν θα είναι το τελευταίο, εξαρτάται από όλους μας.»
Φιλοθέη Χαλβατζά, Μαμά, κάτοικος Φαρκαδόνας.
Ads
