Όταν τα λόγια ενός δικού σου ανθρώπου σε συγκινούν…
Υπάρχουν κάποια κείμενα που είναι εύκολο να δημοσιεύσεις και κάποια άλλα που σε κάνουν να διστάζεις.
Η επιστολή που ακολουθεί ανήκει στη δεύτερη κατηγορία.
Μου την έστειλε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, ο θείος μου, Κώστας Λακιάρας, συνταξιούχος δάσκαλος, με την επιθυμία να δημοσιευτεί. Ομολογώ ότι αρχικά δίστασα, γιατί περιέχει ιδιαίτερα τιμητικά λόγια για εμένα και για την πορεία του KriniLive και δεν θα ήθελα σε καμία περίπτωση η δημοσίευσή της να εκληφθεί ως αυτοπροβολή.
Τελικά επέλεξα να σεβαστώ την επιθυμία του και να τη δημοσιεύσω αυτούσια.
Όχι γιατί θεωρώ ότι μου ανήκουν όλοι αυτοί οι χαρακτηρισμοί, αλλά γιατί τα λόγια προέρχονται από έναν άνθρωπο που αγαπώ, εκτιμώ βαθιά και που έχει σταθεί δίπλα μου όταν τον χρειάστηκα.
Για μένα, άλλωστε, τα 18 χρόνια του KriniLive δεν είναι λόγος για προσωπικούς επαίνους. Είναι μια καθημερινή προσπάθεια ενημέρωσης και προσφοράς στον τόπο μας, με σωστά και λάθη, αλλά πάντα με διάθεση να ακούγεται η φωνή των ανθρώπων του Δήμου Φαρκαδόνας.
Θείε Κώστα, σε ευχαριστώ θερμά. Τα λόγια σου με συγκίνησαν και με τιμούν ιδιαίτερα, κυρίως επειδή προέρχονται από εσένα.
Η επιστολή
«Αγαπημένε μου ανιψιέ Θοδωρή,
Σου στέλνω αυτή την επιστολή για να σου εκφράσω και δημόσια τη μεγάλη μου υπερηφάνεια για το έργο σου στο “KriniLive”. Η επί 18 χρόνια συνεχής, ακούραστη και έγκυρη ενημέρωση που προσφέρεις, αγκαλιάζει υποδειγματικά κάθε ανάγκη του Δήμου Φαρκαδόνας: από τον καθημερινό μόχθο των αγροτών, την υγεία και την παιδεία, μέχρι την πολιτική, τον πολιτισμό και την ιστορία του τόπου μας.
Με τη δουλειά σου κατάφερες να ενώσεις τους συνδημότες μας και να αναδείξεις όσα μας αφορούν. Η επαρχία μας χρειάζεται τέτοιους ανθρώπους μπροστάρηδες, με το δικό σου όραμα, για να πάει μπροστά και να ευημερήσει.
Με όλη μου την αγάπη και βαθιά εκτίμηση,
Ο θείος σου,
Λακιάρας Κώστας
Συνταξιούχος Δάσκαλος»
Ads
