Απίστευτο κι όμως αληθινό: Όταν η Λάρισα βρέθηκε μια ανάσα από τη λειψυδρία
Από τον Βαγγέλη Ρηγόπουλο / [email protected] / Φωτοθήκη Λάρισας
Άμεσο κίνδυνο να πει το νερό – νεράκι, αντιμετώπισε η Λάρισα τον Μάιο του 1945. Λίγους μήνες μετά την απελευθέρωση από του ναζί Γερμανούς, η πόλη-εκτός των πολλών άλλων-έπρεπε να βρει αμέσως τρόπους να αντιμετωπίσει την επερχόμενη λειψυδρία, λόγω κατάργησης του Πηνειού! Η εκτροπή του ποταμού, εκτός Λάρισας, λίγο πριν την κατοχή από την εταιρεία Μπουτ, στέρησε την πόλη από το πολύτιμο νερό του Πηνειού. Αιτία, η κακή κατασκευή ενός φράγματος και η όλη εγκατάλειψη λόγω των δεινών της κατοχής.
«Δύο θανάσιμοι κίνδυνοι απειλούν την ζωήν των κατοίκων της πόλεώς μας» έγραφε η «Ε» στο πρωτοσέλιδο στις 26 Μαΐου 1945. Ειδική επιτροπή διαπίστωσε ότι αχρηστεύτηκε πλήρως η παλιά κοίτη του ποταμού, η οποία διερχόταν μέσα από τη Λάρισα. Στο αντλιοστάσιο υπήρχαν προσχώσεις και υπήρχε άμεσος κίνδυνος για την ύδρευση των κατοίκων της πόλης. Στο ρεπορτάζ της ίδιας ημέρας, αναφέρονταν τα εξής: «Χθες το πρωί επιτροπή, αποτελούμενη εκ του Δημάρχου κ. Σιτρά, των Δημοτικών Συμβούλων κ. κ. Δ. Επιτρόπου και Κ. Περραιβού και των εκπροσώπων του ΟΥΗΛ κ. κ. Νίκου Φίλιου και Γ.Καραγεώργου, συνοδευόμενη υπό του διευθυντού του ΟΥΗΛ κ. Αντων. Φασούλα μετέβη εις τας υδραυλικάς εγκαταστάσεις της πόλεως και προέβη εις ορισμένας διαπιστώσεις, αναγομένας εις την συνέχισιν της υδρεύσεως της πόλεως και της προστασίας της δημόσιας υγείας. Η επιτροπή δια της επιτοπίου ερεύνης, έλαβε σαφή αντίληψιν των τεραστίων κινδύνων, τους οποίους αντιμετωπίζει η Λάρισα, συνεπεία της πλήρους αχρηστεύσεως της παλαιάς κοίτης του Πηνειού.
Διεπιστώθη ότι λόγω της γενομένης εκτροπής του ποταμού και της προχείρου κατασκευής του φράγματος εις την συμβολήν των δύο κοιτών εγένοντο σοβαραί προσχώσεις, εις την περιοχήν του αντλιοστασίου των υδραυλικών εγκαταστάσεων, καθιστώσαι ήδη προβληματικήν και λίαν κινδυνώδη την ύδρευσιν. Εις το γεγονός αυτό οφείλεται και η κατά την παρελθούσαν εβδομάδα σημειωθείσα ανωμαλία εις την παροχήν ύδατος. Η διοίκησις του ΟΥΗΛ έσπευσε να αντιμετωπίση την κατάστασιν δια προχείρου εκβαθύνσεως του υδρευτικού χάνδακος. Η λύσις όμως αυτή είναι εντελώς προσωρινή. Διότι, με την εφετεινήν πρώιμον άνοδον της θερμοκρασίας και την συνεχή πτώσιν της στάθμης των υδάτων απειλείται η πλήρης διακοπή της υδρεύσεως της πόλεως. Δια την άμεσον αντιμετώπισιν του τρομακτικού αυτού κινδύνου, που θα αποτελέση την τρομεροτέραν συμφοράν, από όσας εγνώρισαν έως τώρα οι κάτοικοι της μαρτυρικής Λαρίσης, θα πρέπει να εκτελεσθούν κατεσπευσμένως ωρισμένα τεχνικά έργα.
Συγκεκριμμένως θα πρέπει να κατασκευασθή ένα φράγμα εις το σημείον εκείνο από το οποίον γίνεται η παροχέτευσις προς το αντλιοστάσιον. Δια την κατασκευήν του θα απαιτηθή δαπάνη πέντε τουλάχιστον, εκατομμυρίων δραχμών, την οποίαν ο ΟΥΗΛ λόγω των καταστροφών τας οποίας υπέστη, δεν είναι δυνατόν να διαθέση σήμερον.
Δια την εξεύρεσιν του ποσού αυτού η διοίκησις του ΟΥΗΛ προέβη ήδη εις σχετικάς ενεργείας. Λόγω όμως του κατεπείγοντος του πράγματος θα επακολουθήσουν ενέργειαι δια την εξεύρεσιν του ποσού ενταύθα. Δια την μόνιμον όμως λύσιν του κεφαλαιώδους
αυτού προβλήματος η Διεύθυνσις του ΟΥΗΛ απετάνθη εις τους ενταύθα εκπροσώπους της ΟΥΝΡΑ και επεκαλέσθη το ενδιαφέρον των δια την ταχείαν μεταφοράν εξ Αμερικής
μεγάλων σωλήνων μήκους 700-800 μέτρων, ίνα δι αυτών να επιτευχθή απ΄ ευθείας ύδρευσις εκ της νέας κοίτης του Πηνειού.
Εις παρόμοια διαβήματα, τόσον δια την προσωρινήν, όσον και την μόνιμον λύσιν, θα προβή η ως άνω επιτροπή, συμπληρουμένη και δι εκπροσώπων των εν τη πόλει οργανώσεων, σήμερον επιζητούσα να γίνει δεκτή εις ακρόασιν παρά τω Άγγλω Ταξιάρχω, παρά του οποίου θα παρακαλέση, όπως διατεθούν τα μεταφορικά μέσα δια την μεταφοράν των υλικών προς κατασκευήν του φράγματος. Επίσης, θερμήν έκκλησιν θα απευθύνη προς τους εκπροσώπους της ΟΥΝΡΑ δια την όσον το δυνατόν ταχυτέραν μεταφοράν των αναγκαιούντων σωλήνων εξ Αμερικής ή άλλης χώρας.
Εκ παραλλήλου, η αυτή επιτροπή, επικουρούμενη από τα Λαικάς Οργανώσεις, θα προβή εις έντονα διαβήματα προς την Κυβέρνησιν και ιδιαιτέρως προς το Υπουργείον Συγκοινωνίας,
δια την άμεσον διάθεσιν της απαιτουμένης δαπάνης προς ταχείας διρρύθμισιν του φράγματος εις την συμβολήν του Πηνειού, ούτως ώστε τα ύδατα του Πηνειού, το μεν θέρος να διέρχονται μόνο εκ της παλαιάς κοίτης, τον δε χειμώνα να κατανέμωνται μεταξύ των δύο κοιτών. Διότι ο πρώτος κίνδυνος που ανέκυψε και είναι εξ ίσου τρομακτικός, απειλεί σοβαρώς την δημοσίας υγείαν της πόλεως. Διότι η παλαιά κοίτη με την ολοκληρωμένην εκτροπήν του Πηνειού εις την νέαν, έχει αποβή ένα απέραντον έλος που περισφίγγει την πόλιν και θέτει εις άμεσον κίνδυνον αυτήν ταύτην την ζωήν των κατοίκων της. Αι νοσογόναι εστίαι που έχουν δημιουργηθή εκ των ακαθάρτων υδάτων, τα οποία εκχύνονται εις αυτήν και αι πάσης φύσεως ακαθαρσίαι καθιστούν προφανή τον κίνδυνον όχι μόνον εκ της
ελονοσίας, αλλά και εκ πάσης φύσεως λοιμωδών νόσων».
Την Κυριακή 27 Μαΐου 1945 [1] έγινε σύσκεψη στη νομαρχία, για το άμεσο ζήτημα της επισκευής του φράγματος του Πηνειού. Ο σύνδεσμος της στρατιωτικής διοίκησης Άγγλος ταγματάρχης Ρόντγουελ ανακοίνωσε ότι θέτει στη διάθεση των αρμοδίων εκρηκτικές ύλες και αυτοκίνητα για την ανόρυξη λατομείων και τη μεταφορά της πέτρας. Υπήρχε ήδη και έτοιμη πέτρα στο λατομείο Τυρνάβου. Οπότε «μπήκε το νερό στο αυλάκι» και από την επόμενη μέρα άρχισαν οι εργασίες.
————————————
[1] Εφημερίδα «Ελευθερία» Λάρισας 29 Μαΐου 1945
Ads
