Το Έλος της Βούλας στο Πετρωτό Τρικάλων – Από φυσικός υγρότοπος σε γη γεωργικής ανάπτυξης

Μια άγνωστη στους πολλούς αλλά σημαντική πτυχή της ιστορίας του Πετρωτού Τρικάλων αναδεικνύεται μέσα από την τεκμηριωμένη έρευνα του Χρήστου Νταϊάκα, σχετικά με το έλος της Βούλας – μια έκταση που συνδέει το φυσικό τοπίο με την ιστορική και αγροτική ταυτότητα του τόπου.

Το Έλος της Βούλας στο Πετρωτό Τρικάλων: Μια διαδρομή από το φυσικό τέλμα στην αγροτική αξιοποίηση

Στους πρόποδες των Αντιχασίων, σε μια περιοχή που άλλοτε χαρακτηριζόταν από πλούσια υδάτινη παρουσία, απλωνόταν το έλος της Βούλας. Με έκταση περίπου 12.000 στρεμμάτων, η Βούλα αποτέλεσε για δεκαετίες αναπόσπαστο στοιχείο του τοπίου του Πετρωτού Τρικάλων, με καθοριστικό ρόλο στην καθημερινή ζωή των κατοίκων.

Η ύπαρξή της καταγράφεται ήδη από τον 19ο αιώνα. Ο Άγγλος περιηγητής William Martin Leake, επισκεπτόμενος την περιοχή, αναφέρει το τέλμα ως περιοχή με άφθονες πηγές και έντονη παρουσία νερού. Η Βούλα λειτουργούσε ως φυσικός ταμιευτήρας αλλά ταυτόχρονα αποτελούσε πηγή δυσκολιών, καθώς οι πλημμύρες και η υγρασία περιόριζαν σημαντικά τη γεωργική παραγωγή.

Η μεταμόρφωση της περιοχής ήρθε το 1939, όταν με πρωτοβουλία των τοπικών αρχών και παρουσία του τότε Νομάρχη Τρικάλων, Π. Κριμπά, ξεκίνησαν έργα αποξήρανσης. Η Βούλα σταδιακά μετατράπηκε σε γόνιμη καλλιεργήσιμη γη, δίνοντας νέα πνοή στον πρωτογενή τομέα και ενισχύοντας την αγροτική οικονομία του Πετρωτού.

Παρά την αποξήρανση, η φυσική μνήμη της περιοχής παραμένει ζωντανή. Το οικοσύστημα της Βούλας διατηρεί μέχρι και σήμερα χαρακτηριστικά της παλαιάς του μορφής. Πρόσφατες καταγραφές άγριας πανίδας, όπως η παρουσία λύκων, δείχνουν ότι ο τόπος εξακολουθεί να αποτελεί σημαντικό βιότοπο.

Δεν είναι όμως μόνο η φυσική διάσταση που καθιστά τη Βούλα ιστορικά ενδιαφέρουσα. Σε μικρή απόσταση βρίσκεται και ο μυκηναϊκός οικισμός της Ασβεσταριάς, που ενισχύει τη σύνδεση της περιοχής με την προϊστορική κατοίκηση. Το έλος λειτουργούσε πιθανώς ως φυσικό οχυρό για την προστασία του οικισμού, αποκαλύπτοντας την στρατηγική σημασία του τοπίου.

Η έρευνα του Δασολόγου – Περιβαλλοντολόγου Χρήστου Νταϊάκα φωτίζει με επιστημονική τεκμηρίωση μια λιγότερο γνωστή αλλά κρίσιμη πτυχή της τοπικής ιστορίας. Η Βούλα δεν είναι πια ένα τέλμα· είναι ένα κομμάτι συλλογικής μνήμης, ένας κρίκος που ενώνει τη φυσική κληρονομιά με την ανθρώπινη προσπάθεια, τον μόχθο και την επιβίωση.

Το KriniLive συγχαίρει τον Χρήστο Νταϊάκα για την πολύτιμη συμβολή του στη διατήρηση και ανάδειξη της τοπικής ιστορίας του Πετρωτού Τρικάλων.

Φωτογραφία εξωφύλλου: Δημήτρης Νάστας

Πλύσιμο στη βούλα: Φωτογραφία του Θεσσαλού φωτογράφου, Τάκη Τλούπα

Ads