Δημήτριος Σύλλας: Ο θρυλικός πρωτοψάλτης των Τρικάλων που άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα

Ένα αφιέρωμα μνήμης και τιμής σε μια εμβληματική μορφή της ιεροψαλτικής τέχνης, τον Δημήτριο Σύλλα, μέσα από την πένα του Αθανασίου Δημητρίου.

Γράφει ο Αθανάσιος Γ. Δημητρίου, Υποψήφιος Διδάκτορας Εκκλησιαστικής Ιστορίας

Με λόγο βαθιά βιωματικό και συγκινησιακό, ο Αθανάσιος Δημητρίου μας καλεί σε ένα νοερό ταξίδι πίσω στον χρόνο, εκεί όπου η ιεροψαλτική τέχνη αποκτούσε σάρκα και οστά μέσα από μορφές μοναδικές και ανεπανάληπτες. Στο επίκεντρο αυτού του αφιερώματος βρίσκεται ο Δημήτριος Σύλλας, ο θρυλικός Πρωτοψάλτης του Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου Τρικάλων, μια προσωπικότητα που σημάδεψε ανεξίτηλα την εκκλησιαστική μουσική παράδοση της περιοχής.

Η μορφή του Δημητρίου Σύλλα αναδύεται μέσα από τις γραμμές του συγγραφέα ως ένα «φωνητικό μετέωρο», ένα σπάνιο και χαρισματικό ταλέντο που καθήλωσε γενιές πιστών. Η φήμη του ξεπέρασε τα όρια του Νομού Τρικάλων, φτάνοντας σε ευρύτερες περιοχές της Ελλάδας, ενώ όσοι δεν είχαν την τύχη να τον ακούσουν, καλούνται να επιστρατεύσουν τη φαντασία τους για να προσεγγίσουν το μεγαλείο της φωνής και της ψαλτικής του δεινότητας.

Χαρακτηριστική είναι η μαρτυρία του Γυμνασιάρχη Βασίλη Καλυβιώτη, ο οποίος περιγράφει τη φωνή του Σύλλα ως μεταλλική, τερπνή και ηχηρή, ικανή να ανοίγει τις καρδιές και τις ψυχές των πιστών. Η ψαλμωδία του παρομοιάζεται με «περιβόλι θεϊκής μουσικής», ενώ το φωνητικό του εύρος προκαλεί δέος, καθώς συνδύαζε με μοναδικό τρόπο βαθυφωνία μπάσου και υψηφωνία τενόρου, μια φαινομενικά αδύνατη συνύπαρξη που εκείνος κατόρθωσε να καταρρίψει.

Ο Δημήτριος Σύλλας γεννήθηκε στα Τρίκαλα το 1876 και έφυγε από τη ζωή το 1939, σε ηλικία 69 ετών, με έναν τρόπο σχεδόν συμβολικό για την πορεία του: επάνω στο αναλόγιο, μετά το τέλος της Θείας Λειτουργίας, στο εξωκλήσι της Αγίας Τριάδας των Αγράφων. Ένας θάνατος ήρεμος, όπως τον περιγράφει ο συγγραφέας, που σφράγισε μια ζωή αφιερωμένη στη δοξολογία και την υμνολογία.

Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει και η μαρτυρία του μετέπειτα Αρχιεπισκόπου Αθηνών Σεραφείμ, ο οποίος τον είχε ακούσει να ψάλλει στον Ιερό Ναό Ζωοδόχου Πηγής Καρδίτσας, τονίζοντας πως δεν κατόρθωσε έκτοτε να ακούσει άλλον ιεροψάλτη με ανάλογο φωνητικό χάρισμα και επιβλητικό ύφος, τόσο στην Αθήνα όσο και στην επαρχία.

Ως ελάχιστο φόρο τιμής στη μνήμη του, η τοπική κοινωνία των Τρικάλων, έπειτα από πρόταση του αρμόδιου σωματείου, έδωσε το όνομά του σε οδό της πόλης. Μια πράξη που δεν αποτελεί μόνο αναγνώριση της προσφοράς του, αλλά και ένα διαχρονικό μήνυμα προς τις νεότερες γενιές για τη σημασία της παράδοσης και της ιεροψαλτικής τέχνης.

Ο Δημήτριος Σύλλας δεν υπήρξε απλώς ένας σπουδαίος πρωτοψάλτης, αλλά ένα ζωντανό σύμβολο πίστης, τέχνης και αφοσίωσης, που συνεχίζει να εμπνέει και να συγκινεί.

Ads