Η διαχείριση της μετριότητας και ο χαμένος χρόνος – Άρθρο άποψης του Βασίλη Φίλιου
Ο Δήμος Φαρκαδόνας δεν έχει την πολυτέλεια να χάνει άλλο χρόνο. Σε μια περίοδο κατά την οποία οι ανάγκες μεγαλώνουν, τα χωριά μας δοκιμάζονται και οι προκλήσεις για το αύριο γίνονται ολοένα και πιο απαιτητικές, η απλή διαχείριση της καθημερινότητας δεν μπορεί να αποτελεί στόχο.
Κάθε μέρα που περνά χωρίς σχέδιο, χωρίς διεκδίκηση και χωρίς λογοδοσία είναι μια χαμένη ευκαιρία για τον τόπο και τους ανθρώπους του.
Και ίσως εδώ βρίσκεται ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης: στη διαχείριση της μετριότητας ως μιας αποδεκτής κανονικότητας.
Να συνηθίζουμε στα λίγα. Να θεωρούμε επιτυχία τα αυτονόητα. Να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα όταν εμφανίζονται αντί να εργαζόμαστε για να τα προλάβουμε. Να αναζητούμε δικαιολογίες αντί για λύσεις.
Οι παθογένειες είναι γνωστές.
Η αδιαφάνεια γεννά καχυποψία. Η μικροπολιτική ακυρώνει τις μεγάλες αποφάσεις. Η αλαζονεία απομακρύνει τη διοίκηση από την κοινωνία. Και η έλλειψη σχεδιασμού οδηγεί στη διαρκή διαχείριση της επόμενης κρίσης αντί στην πρόληψή της.
Αυτός ο κύκλος πρέπει κάποτε να σταματήσει.
Δεν μπορούμε να συμβιβαστούμε με τη στασιμότητα
Την ώρα που άλλοι Δήμοι σχεδιάζουν το αύριο, διεκδικούν χρηματοδοτήσεις, αναζητούν επενδύσεις, οργανώνουν καλύτερα τις υπηρεσίες τους και δημιουργούν προοπτικές για τους νέους ανθρώπους, ο Δήμος Φαρκαδόνας δεν μπορεί να παραμένει εγκλωβισμένος στη λογική της απλής διαχείρισης.
Η περιοχή μας έχει ήδη πληρώσει ακριβά τον χαμένο χρόνο.
Οι φυσικές καταστροφές άφησαν βαθιές πληγές. Η δημογραφική συρρίκνωση συνεχίζεται. Τα χωριά χάνουν πληθυσμό. Οι νέοι αναζητούν αλλού ευκαιρίες. Ο πρωτογενής τομέας βρίσκεται μπροστά σε μεγάλες προκλήσεις και η καθημερινότητα των πολιτών απαιτεί λύσεις σε ζητήματα που πολλές φορές θα έπρεπε να θεωρούνται αυτονόητα.
Απέναντι σε όλα αυτά δεν αρκούν οι καλές προθέσεις.
Χρειάζονται σοβαρότητα, γνώση, σχεδιασμός, διεκδίκηση και αποτελεσματικότητα.
Οι πολίτες ζητούν λύσεις για το αύριο
Η αυτοδιοίκηση δεν είναι προσωπική υπόθεση κανενός.
Δεν είναι χώρος προσωπικής προβολής ούτε πεδίο μικροπολιτικών αντιπαραθέσεων. Είναι θεσμός ευθύνης απέναντι στους πολίτες.
Και η ευθύνη προϋποθέτει διαφάνεια.
Προϋποθέτει λογοδοσία.
Προϋποθέτει διάλογο και σεβασμό στη διαφορετική άποψη.
Η κριτική δεν πρέπει να θεωρείται εχθρική πράξη και η πολιτική διαφωνία δεν μπορεί να μετατρέπεται σε προσωπική αντιπαράθεση. Μια δημοτική αρχή πρέπει να ακούει, να απαντά και να εξηγεί τις αποφάσεις της. Και μια αντιπολίτευση οφείλει να ελέγχει, αλλά ταυτόχρονα να προτείνει.
Γιατί στο τέλος της ημέρας υπάρχει ένας κοινός στόχος που πρέπει να βρίσκεται πάνω από πρόσωπα και παρατάξεις:
το συμφέρον του Δήμου Φαρκαδόνας και των ανθρώπων του.
Μια νέα κουλτούρα διοίκησης
Ο Δήμος Φαρκαδόνας χρειάζεται μια νέα κουλτούρα διοίκησης.
Περισσότερη δημοκρατία, περισσότερη διαφάνεια, πραγματική λογοδοσία και αποφάσεις που υπηρετούν το δημόσιο συμφέρον.
Χρειάζεται σχέδιο με συγκεκριμένους στόχους και χρονοδιαγράμματα.
Χρειάζεται να γνωρίζουν οι δημότες τι σχεδιάζεται, τι διεκδικείται, ποια έργα προχωρούν, ποια καθυστερούν και για ποιον λόγο.
Κυρίως, όμως, χρειάζεται να ξαναμπεί στο επίκεντρο η έννοια της ευθύνης.
Γιατί δεν αρκεί να εξηγούμε διαρκώς γιατί κάτι δεν έγινε. Οι πολίτες δεν ζητούν εξηγήσεις για το χθες. Ζητούν λύσεις για το αύριο.
Η Φαρκαδόνα και τα χωριά της χρειάζονται προοπτική. Χρειάζονται μια διοίκηση που να κοιτάζει πέρα από την επόμενη συνεδρίαση, την επόμενη ανακοίνωση ή την επόμενη εκλογική αναμέτρηση.
Χρειάζονται ένα πραγματικό σχέδιο για το πού θέλουμε να βρίσκεται αυτός ο τόπος σε δέκα και είκοσι χρόνια.
Γιατί ο μεγαλύτερος αντίπαλος του Δήμου Φαρκαδόνας δεν είναι η πολιτική διαφωνία.
Είναι η μετριότητα που μετατρέπεται σε κανονικότητα.
Και πάνω απ’ όλα, είναι ο χαμένος χρόνος.
Ένας χρόνος που δεν επιστρέφει και που δεν έχουμε πλέον κανένα δικαίωμα να σπαταλάμε.
Βασίλης Φίλιος
Άρθρο άποψης
Ads
