Ταξίδι στην Κύπρο: ενθουσιασμός αλλά και ρίγη συγκίνησης
Για δυο σχεδόν εβδομάδες ο φακός του «KriniLive» περιηγήθηκε στη Μεγαλόνησο, στο πλαίσιο του 15ήμερου εκπαιδευτικού προγράμματος του 1ου Εσπερινού Επαγγελματικού Λυκείου Τρικάλων και παρουσιάζει στους αναγνώστες μας ένα πλούσιο φωτορεπορτάζ.
Μέσα από το Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα Erasmus+ ΚΑ1 που υλοποιείται τη φετινή σχολική χρονιά από το 1ο Εσπερινό ΕΠΑ.Λ Τρικάλων σε δύο προορισμούς (Ρώμη και Λάρνακα), με τίτλο «Επιχειρηματικότητα για όλες τις ηλικίες – Μια πρόκληση για την εκκίνηση ή την επανεκκίνηση της επαγγελματικής ζωής», 15 επιμορφούμενοι μαθητές, 4 επιμορφούμενοι εκπαιδευτικοί και 4 συνοδοί εκπαιδευτικοί βρέθηκαν για δυο εβδομάδες στην Κύπρο και παρακολούθησαν πρόγραμμα κατάρτισης συναφές με το αντικείμενο του προγράμματος υπό την επιμέλεια του οργανισμού «C.D.A. College» που πραγματοποιήθηκε μέσα από μια σειρά μεθόδων και πρακτικών στους χώρους του, στην πόλη της Λάρνακας υπό την καθοδήγηση και την εποπτεία έμπειρου διδακτικού προσωπικού. Το Εσπερινό ΕΠΑ.Λ Τρικάλων είναι ένας από τους 12 φορείς Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης στην Ελλάδα, και μάλιστα από τους πρώτους που έγιναν κάτοχοι του Χάρτη Κινητικότητας για την Επαγγελματική Εκπαίδευση, και αυτό πιστοποιεί από την πλευρά του σχολείου την επί σειρά ετών ποιοτική υλοποίηση προγραμμάτων κατάρτισης στο εξωτερικό για ένα πολύ μεγάλο αριθμό μαθητών, στους οποίους δόθηκε η ευκαιρία, με τη συμμετοχή τους, όχι μόνο να αυξήσουν τις γνώσεις τους, τις προοπτικές απασχολησιμότητας και την εμπειρία τους στη μεταφορά καλών πρακτικών, αλλά επιπλέον να αποκτήσουν μοναδικές εμπειρίες καθημερινής διαβίωσης και πολιτιστικού πλούτου στα μέρη που υλοποιήθηκαν τα συγκεκριμένα προγράμματα.
Mε τη συμμετοχή στο πρόγραμμα της Κύπρου τα συναισθήματα είναι πολλά και διαφορετικά: ρίγη συγκίνησης και εθνική υπερηφάνεια από τη μία, ενδιαφέρον για το ευρωπαϊκό άρωμα μιας διαφορετικής κουλτούρας από την άλλη.
Αναπόφευκτα αναλογίζεται κανείς ότι παρόλο που η Μεγαλόνησος αναγεννήθηκε αρκετές φορές μέσα από τα συντρίμμια της, σήμερα εξακολουθεί να διαδίδει τον Ελληνικό Πολιτισμό και την κοινή μας κουλτούρα μέσα από την ιδιαίτερη Ευρωπαϊκή της ταυτότητα.
Μια εκδρομή εντελώς μοναδική, ένα ταξίδι στο χρόνο και την ιστορία αυτό το ταξίδι στο μαρτυρικό νησί, το οποίο χωρίστηκε στα δύο το 1974. Ένα ταξίδι που προκαλεί συγκίνηση πρωτίστως τους Ελληνοκύπριους που εκδιώχθηκαν και ζουν εκτός των πατρογονικών τους εδαφών για περισσότερες των τεσσάρων δεκαετιών.
Κατά την παραμονή της ομάδας μας στην Κύπρο, ο φακός μας είχε την ευκαιρία να επισκεφτεί πολυάριθμες γωνιές του νησιού, τόσο του Ελληνικού, όσο και του κατεχόμενου μέρους.
Η φιλοξενία των αδελφών μας Κυπρίων, περισσότερο από ζεστή, όπως επίσης και η υποδοχή μας από τους «Ελλαδίτες» που ζουν και εργάζονται εκεί. Συναντήσαμε άτομα με καταγωγή από την ιδιαίτερη πατρίδα μας, τα Τρίκαλα και τη Φαρκαδόνα, όπως τον φοιτητή του τμήματος Φυσιοθεραπείας Γιάννη Μαργαρίτη, ο οποίος φρόντισε να μας ξεναγήσει στις ομορφιές της Λευκωσίας, αλλά και να μας συνοδεύσει και στα κατεχόμενα.
Η φόρτιση ήταν μεγάλη στην Πράσινη Γραμμή που χωρίζει την Κύπρο στα δύο, και που διατηρεί ζωντανή τη μνήμη των Ελλήνων που μαρτύρησαν εκεί από το 1974 και μετέπειτα. Παρατηρώντας τα λεγόμενα «ψευδοσύνορα» το βλέμμα περιηγείται μια στους Έλληνες στρατιώτες που μοιάζουν σαν να φυλούν Θερμοπύλες και μια στη Τουρκική σημαία που ανεμίζει.
Νιώθει κανείς ιδιαίτερη συγκίνηση και θλίψη για τα θύματα του πολέμου, για τους Έλληνες αδελφούς Κυπρίους που εγκατέλειψαν το σπίτι τους για να σωθούν όπως και για αυτούς που παρέμειναν υπομένοντας ανυπέρβλητες δυσκολίες. Μοιραία αναρωτηθήκαμε τι μας ενώνει και τι μας χωρίζει τελικά εμάς του «Ελλαδίτες» της οικονομικής κρίσης από την Κύπρο;…
Την Κύπρο που φέρει ευρωπαϊκό άρωμα, που αναπτύσσεται με γρήγορους ρυθμούς και που προσελκύει χιλιάδες επενδυτές και εκατομμύρια τουρίστες. Την Κύπρο που τα αξιοθέατα και οι ομορφιές της, τα ιστορικά μνημεία, τα αξιοθέατα, οι αρχαιολογικοί και ιστορικοί χώροι της έχουν κάτι τόσο οικείο. Την Κύπρο που η σημερινή της εικόνα, αυτή της ανάπτυξης, προβάλλει ως κάτι μακρινό και ξένο για την Ελλάδα.
Σταθμό στο ταξίδι μας αποτέλεσαν ο τύμβος της Μακεδονίτισσας και τα Φυλακισμένα Μνήματα της Λευκωσίας.
Ο Τύμβος της Μακεδονίτισσας είναι από το 1978 στρατιωτικό κοιμητήριο και βρίσκεται στη δυτική περιοχή της Λευκωσίας. Στον Τύμβο υπάρχουν τάφοι και κενοτάφια, που αντιστοιχούν σε 498 πεσόντες μαχητές κατά την τουρκική εισβολή του 1974 και στις μάχες της Μανσούρας-Τυλληρίας του Αυγούστου του 1964
Στα Φυλακισμένα Μνήματα, όπως ονομάστηκε ο μικρός χώρος δίπλα από τα κελιά των μελλοθάνατων στις Κεντρικές Φυλακές της Λευκωσίας θάφτηκαν από τους Άγγλους κατακτητές της Κύπρου 13 αγωνιστές του ΕΟΚΑ την περίοδο 1955-58.
Ακολούθησε επίσκεψη στο Μεσαιωνικό Μοναστήρι της Αγίας Νάπας, στο κέντρο του χωριού το οποίο χτίστηκε με τη μορφή ενός μεσαιωνικού κάστρου γύρω στο 1500 μ.Χ. Το Mοναστήρι είναι χτισμένο εν μέρει υπόγεια και είναι λαξευμένο σε βράχο, ενώ περιβάλλεται από ψηλό τοίχο. Είναι αφιερωμένo στην «Παναγία των Δασών».
Η επίσκεψη στη Λάρνακα περιελάμβανε ξενάγηση στο Μεσαιωνικό Κάστρο της Λάρνακας. Βρίσκεται στο τέλος του παραλιακού δρόμου των Φοινικούδων και αναφέρεται επίσης και ως Φρούριο της Λάρνακας. Πιστεύεται ότι είχε αρχικά χτιστεί κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα και πήρε τη σημερινή του μορφή κατά τη διάρκεια της οθωμανικής κυριαρχίας.
Επισκεφθήκαμε ακόμη τον Ναό του Αγίου Λαζάρου, του Τετραημέρου, μια από τις ωραιότερες και παλιότερες εκκλησίες της Κύπρου. Η εκκλησία είναι κτισμένη επάνω από τον τάφο του αγίου, ο οποίος διετέλεσε, κατά την παράδοση, πρώτος Επίσκοπος Κιτίου.
Δέος μας προκάλεσε το Μεγάλο Τέμενος Μπουγιούκ ή Τζαμί Κεμπίρ στην Λάρνακα, μια απόδειξη του περάσματος των κατακτητών στο νησί. Σήμερα είναι το επίσημο τέμενος της πόλης της Λάρνακας.
Οι επισκέψεις συνεχίστηκαν στο Υδραγωγείο των Καμάρων και το Μουσείο Πιερίδη.
Κατά την παραμονής μας στην Κύπρο είχαμε την τιμή με τον Κύπριο φίλο Αντώνη Φωτιάδη να παρακολουθήσουμε από κοντά τον ποδοσφαιρικό αγώνα κυπέλλου Ανόρθωση-Απόλλων Λεμεσού. Η Ανόρθωσις είναι ένας ποδοσφαιρικός σύλλογος που αποτελεί το σημαντικότερο και μακροβιότερο τμήμα του αθλητικού σωματείου της Ανόρθωσης Αμμοχώστου. Ο σύλλογος ιδρύθηκε στις 30 Ιανουαρίου 1911 και έδρα της ποδοσφαιρικής ομάδας είναι το στάδιο ΓΣΕ στην Αμμόχωστο, το οποίο όμως από το 1974 δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει λόγω της τουρκικής εισβολής και κατοχής. Προσωρινή ποδοσφαιρική έδρα του ποδοσφαιρικού τμήματος αποτελεί το ιδιόκτητο στάδιο Αντώνης Παπαδόπουλος στη Λάρνακα, πόλη στην οποία επαναδραστηριοποιήθηκε η ομάδα μετά την προσφυγιά. Έμβλημα του σωματείου είναι ο φοίνικας και ως χρώματα χρησιμοποιεί το μπλε και λευκό.
Επίσης επισκεφτήκαμε την Παλιά Αρχιεπισκοπή, ένα διώροφο κτήριο του 18ου αιώνα στην καρδιά της Λευκωσίας, αποτελεί θρησκευτικό, εθνικό και πολιτικό μνημείο και είναι στενά συνδεδεμένη με τη σύγχρονη Κυπριακή ιστορία. Ακριβώς δίπλα βρίσκεται η νέα Αρχιεπισκοπή, ένα διώροφο κτήριο της Νεο-Βυζαντινής περιόδου που στεγάζει τα γραφεία της αρχιεπισκοπής και την κατοικία του Αρχιεπισκόπου. Χτίστηκε μεταξύ του 1956 και 1960, από τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο το Γ’ και φιλοξενεί επίσης το Βυζαντινό Μουσείο και τη Βιβλιοθήκη της Αρχιεπισκοπής.
Επισκέψεις πραγματοποιήθηκαν παράλληλα στο Αρχαίο Θέατρο Κουρίου, τα Ψηφιδωτά του Κουρίου, στον Αρχαιολογικό χώρο Κουρίου και στο Μουσείο της Λήδρας.
Φυσικά μέσα από τις επισκέψεις που κέντρισαν το βλέμμα μας, αλλά προκάλεσαν συγκίνηση και σκεπτικισμό υπήρξε κι αυτή με έναν άνθρωπο που βρέθηκε ιδιαίτερα κοντά στο Αρχιεπίσκοπο Μακάριο τις ημέρες του πραξικοπήματος του 1974. Πρόκειται για τον Κύπριο Γιώργο Πανίκο, ο οποίος υπήρξε μέλος της προσωπικής φρουράς του Μακαρίου κι έζησε τα γεγονότα που σημάδευσαν την Μεγαλόνησο. Κατά την συζήτηση που είχαμε μαζί του μας περιέγραψε πολλά από τα γεγονότα, εκείνων των ημερών που είχαν ως αποτέλεσμα την διχοτόμηση της Κύπρου. Θυμήθηκε το σπίτι του την Αμμόχωστο, που εδώ και 43 χρόνια, απλά το θυμάται μη μπορώντας να το επισκεφτεί μιας και βρίσκεται στα κατεχόμενα.
Ευχή του κ. Γιώργου είναι το νησί και η Ελλάδα γενικότερα να μην βρεθεί σε ανάλογη θέση, καλώντας τους πολιτικούς της Κύπρου και της χώρας να προχωρούν μονιασμένοι, έχοντας εθνική ομοψυχία. Ίσως, όπως τόνισε αν το 1974 υπήρχε εθνική ομοψυχία κι όχι διχασμός,να αποτρεπόταν η διχοτόμηση της Κύπρου.
Αφήνοντας πίσω για λίγο το παρελθόν και για να κλείσουμε το ταξίδι κάπως πιο αισιόδοξα, επικεφθήκαμε τη Λαϊκή Γειτονιά. Μια όμορφη βόλτα σε ένα άκρως πολιτιστικό και παραδοσιακό σημείο. Η Λαϊκή Γειτονιά δημιουργήθηκε με στόχο τη διατήρηση του παραδοσιακού χαρακτήρα της Παλιάς Κύπρου (περίοδος 1900) και την αξιοποίηση του χώρου με την προσθήκη νέων κατασκευών για τη δημιουργία ενός κέντρου για την προβολής της Λαϊκής Τέχνης και του Πολιτισμού καθώς και τη δημιουργία χώρων πώλησης τοπικών προϊόντων.
Μεταφερθείτε στη Μεγαλόνησο μέσα από το πλούσιο φωτορεπορτάζ της εκδρομής μας στην Κύπρο κατά το διάστημα 3 – 18 Μαρτίου 2018, το οποίο αφιερώνεται στους Κύπριους αδελφούς μας και στους εκεί συντοπίτες μας.
Ads
