Τα συναισθήματα ενός ατόμου που ανήκει στις ευπαθείς ομάδες..
Τα όσα νιώθουν οι άνθρωποι που ταλανίζονται από προβλήματα υγείας μετέφερε μέσω κειμένου που κοινοποίησε στην «ΚΡΗΝΗ LIVE» η υπεύθυνη για την περιοχή ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ της «ΕΛΕΑΝΑ» κα Ευαγγελία Οικονομούλα.
Με ένα άκρως ευαίσθητο και συγκινητικό κείμενο παρουσιάζει τη δύσκολη καθημερινότητα αυτών των ανθρώπων που αγωνίζονται να ανταπεξέλθουν στα προβλήματα.
Το κείμενο έχει ως εξής:
«Λέγομαι Ευαγγελία Οικονομούλα. Έχω αυτοάνοσα νοσήματα αόρατα για πολλούς, ορατά όμως για μένα και την οικογένεια μου. Τα συναισθήματα μου όλο αυτό το διάστημα προσπαθώ να τα δαμάσω. Να βάλω τις πληροφορίες που έρχονται, σαν εφιάλτες πολλές φορές, στο μυαλό στην ψυχή μου. Φόβος, για το αύριο; Όχι αλήθεια δε νιώθω φόβο. Κάτι άλλο νιώθω, που δε μπορεί να καταλάβει κάποιος, που όλα τα χρόνια του, μπορούσε να ζήσει εκ του ασφαλούς.
Να μιλήσει εκ του ασφαλούς. Να ονειρευτεί εκ του ασφαλούς. Και εύχομαι ολόψυχα όλοι οι άνθρωποι ,να έχουν υγεία, γιατί είναι το πιο πολύτιμο αγαθό…
Όσοι από εσάς περνάτε καθημερινά από αυτά τα δύσκολα μονοπάτια είμαι σίγουρη πως με καταλαβαίνετε.
Ακούμε όλες αυτές τις ημέρες ,συνεχώς για τις ευπαθείς ομάδες πληθυσμού. Ναι όπως ανέφερα παραπάνω είμαι, είμαστε. Ενήμεροι για ότι συμβαίνει όχι μόνο στη χώρα μας, αλλά και σε όλο σχεδόν το κόσμο. Δύσκολες μέρες που μας γεμίζουν ανασφάλειες. Άραγε που είναι η αλήθεια; Έχουμε σαν πολίτες ευθύνη;
Ξέρουμε τι είναι ατομική ευθύνη ή κοινωνική ευθύνη; Και ποιος είναι ο ρόλος μας στην κοινωνία;
Στάση ζωής ενός ανθρώπου με ευθύνη, ο ενημερωμένος πολίτης. Όχι γεμάτος φόβο και πανικό. Τώρα θα δείξουμε αν είμαστε στο σύνολο υπεύθυνοι.
Μια οικογένεια ευθύνης, σχολείο ευθύνης (μια και σήμερα μιλούσα με μητέρα μίας μικρής φίλης συνασθενούς) αυτή και άλλοι ,που μου μετέφεραν τα συναισθήματα τους ήταν η αφορμή για να γράψω όλα αυτά που νιώθουμε.
Ατομικό σύνολο ευθύνης. Οικογένεια ευθύνης….
Σχολείο ευθύνης…Κοινωνικό σύνολο ευθύνης…
Μίας κοινωνίας που θα εκπορεύεται την προσωπική ευθύνη και την υπεύθυνη «στάση ζωής».
Οι καιροί απαιτούν αλλαγές στην συμπεριφορά όλων μας.
Μόνο από μια τέτοια στάση ευθύνης θα γεννηθεί μια νέα γενιά πολιτών.
Μέσα από αυτό( το βάπτισμα πυρός) θα προκύψουν, οι συνειδητοποιημένοι πολίτες οι πολίτες της ενσυναίσθησης, οι υπεύθυνοι πολίτες.
Ελπίζουμε όλοι εμείς οι αόρατοι άνθρωποι να ακουστεί η φωνή μας. Όχι φωνή φόβου αλλά ευθύνης. Και μπορεί να είμαστε Αόρατοι ασθενείς , αλλά έχουμε όνομα.
Το όνομα μας είναι: αυτοάνοσα ρευματικά νοσήματα. Αυτοάνοσα νοσήματα….
Να αγαπάς την ευθύνη. Να λες, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γη.
Αν δεν σωθεί, ΕΓΩ φταίω….
Ν. Καζαντζάκης.
Ads
