Σαράντα ημέρες συμπληρώνονται από το θάνατο του Γεωργίου Μπασιάκου

Από τις άγνωστες πτυχές της ζωής του, ξεχωρίζουν εκείνες της αντιστασιακής του δράσης στα χρόνια της κατοχής, που λίγοι γνώριζαν, μέσα από διηγήσεις του ιδίου, αλλά και φιλικών του προσώπων – συντρόφων

Σαράντα ημέρες συμπληρώνονται από το θάνατο του Γεωργίου Μπασιάκου, ο οποίος έφυγε από την ζωή, πλήρεις ημερών, στις 14 Μαΐου 2022.

Την Κυριακή το πρωί, η οικογένεια του, παιδιά, εγγόνια, συγγενείς και συγχωριανοί του, από το Ζάρκο, τόπο καταγωγής του, θα τιμήσουν τη μνήμη του, με την τέλεση του 40ημερου μνημόσυνου, από τον Ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Ζάρκου.

Ο Γεώργιος Μπασιάκος υπήρξε ιδιαίτερα γνωστός και αγαπητός άνθρωπος στις δέκα σχεδόν δεκαετίες της ζωής του. Πορεύτηκε με τιμιότητα, απλότητα και αγαθότητα. Από μικρό παιδί εργάστηκε σκληρά στην γεωργία και την κτηνοτροφία, ποτίζοντας με τον ιδρώτα του, βουνά και κάμπο.

Από τις άγνωστες πτυχές της ζωής του, ξεχωρίζουν εκείνες της αντιστασιακής του δράσης στα χρόνια της κατοχής, που λίγοι γνώριζαν, μέσα από διηγήσεις του ιδίου, αλλά και φιλικών του προσώπων – συντρόφων.

Από νεαρή ηλικία και στα χρόνια του πολέμου οργανώθηκε στο ΕΑΜ (Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο), λαμβάνοντας λίγο αργότερα τη θέση του Γραμματέα στην περιοχή της Φαρκαδόνας. Κάτοικοι της περιοχής, όντας εκείνη την εποχή παιδιά, σήμερα ηλικιωμένοι, θυμούνται τον Μπασιάκο, όπως τον αποκαλούσαν και συνεχίσουν να τον αποκαλούν, να επισκέπτεται την εκκλησία του Αγίου Νικολάου στη Φαρκαδόνα και να μιλά από Άμβωνα, μετά την ολοκλήρωση της Θείας Λειτουργίας, εμψυχώνοντας τους πολίτες και προσπαθώντας να κρατήσει υψηλά το φρόνημα των πολιτών απέναντι στο κατακτητή.

Ως υπεύθυνος καθοδήγησης επισκεπτόταν καθημερινά τα χωριά, σε κρυφές αλλά και φανερές μαζώξεις, με σκοπό να πληροφορήσει τους πολίτες, να ενδυναμώσει τους συντρόφους και συναγωνιστές με σκοπό την αντίσταση απέναντι στο κατακτητή. Για μια ελεύθερη Ελλάδα που οραματιζόταν ο ίδιος και ο λαός.

Από νεαρή ηλικία απετέλεσε μέλος της ΠΕΑΕΑ, εντάχτηκε στο ΚΚΕ το οποίο και πίστεψε, υποστήριξε σταθερά στα ιδανικά του, ως τα βαθιά του γεράματα.

Για την αντιστασιακή του δράση ήρθε να τιμηθεί, λαμβάνοντας παράσημα τα οποία διατηρούσε και θα συνεχίσει να τα διατηρεί η οικογένεια του, κάτι που θα θυμίσουν τον αγώνα του και την δίψα για ένα κόσμο λεύτερο, για ένα κόσμο που δεν σκύβει το κεφάλι, αλλά θα πορεύονται όρθιος και αλύγιστος.

Γνήσιος αγωνιστής, πατριώτης, δίδαξε με τη δράση του πολλά, τα οποία θα συνοδεύουν την ιστορία του, για την οποία θα είναι υπερήφανοι παιδιά και εγγόνια του.


Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.