Πολυτεχνείο 1973: Η συγκλονιστική μαρτυρία για τον Θανάση Βέγγο
Μια λιγότερο γνωστή πλευρά της ζωής του Θανάση Βέγγου έρχεται στο προσκήνιο, καθώς μαρτυρία περιγράφει τη βοήθεια που προσέφερε σε νέους ανθρώπους τη νύχτα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, τον Νοέμβριο του 1973.
Ηβοήθεια στον Νίκο Κούνδουρο στη Μακρόνησο
Η διάθεση του Θανάση Βέγγου να στέκεται δίπλα στους ανθρώπους που βρίσκονταν σε δύσκολη θέση είχε φανεί και αρκετά χρόνια νωρίτερα, κατά την περίοδο της εξορίας του σκηνοθέτη Νίκου Κούνδουρου στη Μακρόνησο.
Σύμφωνα με την αφήγηση, ο ηθοποιός φρόντισε να στήσει ένα αντίσκηνο για να προστατεύσει τον Κούνδουρο από το κρύο. Όταν εκείνος τον ρώτησε τι έκανε εκεί, ο Βέγγος φέρεται να του απάντησε με το χαρακτηριστικό του ύφος ότι διαφορετικά θα πέθαινε από το κρύο. Δεν περιορίστηκε, όμως, μόνο σε αυτή την κίνηση. Συνέχισε να εργάζεται και φρόντιζε να του μεταφέρει κρυφά φαγητό, ώστε να μην του λείπουν τα απαραίτητα για την επιβίωσή του.
Η συγκλονιστική μαρτυρία για τη νύχτα του Πολυτεχνείου
Η ανθρώπινη προσφορά του Θανάση Βέγγου αποτυπώνεται και σε μια μαρτυρία του κ. Φραγκίσκου Κουνάνη, ο οποίος περιγράφει πώς ο ηθοποιός βοήθησε νέους ανθρώπους κατά τη διάρκεια της αιματηρής καταστολής της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.
Όπως αναφέρει, ο Βέγγος χρησιμοποιούσε το παλιό κιτρινόμαυρο φορτηγάκι του για να μεταφέρει ανθρώπους που κινδύνευαν, προσπαθώντας να τους οδηγήσει με ασφάλεια στα σπίτια τους.
Στη μαρτυρία του περιγράφει χαρακτηριστικά:
«Μπροστά μας ο υπέροχος, ο μοναδικός, ο πραγματικός άνθρωπος και ηθοποιός Θανάσης Βέγγος. Είχε ρίξει τις πίσω θέσεις στο κιτρινόμαυρο παλιό ντάτσουν και μας έβαζε μπρούμυτα, μας σκέπαζε με κουβέρτες και από πάνω μας έβαζε μακριές πλάκες φελιζόλ, πέρναγε μέσα από τα μαύρα κοράκια και μας πήγε σπίτι μας…».
Ο ηθοποιός, σύμφωνα με την περιγραφή, περίμενε τους νέους για να τους παραλάβει από την επικίνδυνη περιοχή. Τους ζητούσε να ξαπλώσουν μπρούμυτα στο πίσω μέρος του οχήματος, τους σκέπαζε με κουβέρτες και τοποθετούσε από πάνω τους πλάκες φελιζόλ, ώστε να μην είναι ορατοί κατά τη μεταφορά τους.
Με αυτόν τον τρόπο περνούσε μέσα από τους δρόμους της πόλης, που εκείνες τις ώρες βρίσκονταν υπό τον έλεγχο των δυνάμεων καταστολής, και τους μετέφερε στα σπίτια τους.
Η μαρτυρία φωτίζει μια ακόμη πλευρά του Θανάση Βέγγου: εκείνη του ανθρώπου που, ακόμη και σε ιδιαίτερα επικίνδυνες στιγμές, δεν δίστασε να θέσει τον εαυτό του σε κίνδυνο για να βοηθήσει άλλους.
Ο «καλός μας άνθρωπος» απέδειξε ότι η ανθρωπιά του δεν περιοριζόταν στους ρόλους που ενσάρκωνε στη μεγάλη οθόνη. Ήταν μια στάση ζωής που, όπως δείχνουν αυτές οι αφηγήσεις, τον συνόδευε και μακριά από τις κάμερες.
Ads
