«Μας έπνιξαν, μας εξαφάνισαν και εξακολουθούν να μας δουλεύουν» – Σφοδρή επίθεση των πλημμυροπαθών Φαρκαδόνας
Με μια ανακοίνωση-καταπέλτη, η Επιτροπή Αγώνα Πλημμυροπαθών Φαρκαδόνας εξαπολύει σφοδρή επίθεση κατά κυβερνητικών στελεχών, της Περιφερειακής και Δημοτικής Αρχής, αλλά και της Κίνησης Ανασυγκρότησης, με αφορμή τη μεγάλη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο στη Φαρκαδόνα.
Τρία χρόνια μετά την καταστροφική πλημμύρα του Daniel, η οργή και η απογοήτευση εξακολουθούν να κυριαρχούν σε μερίδα των πληγέντων, που ζητούν συγκεκριμένες λύσεις αντί για νέες υποσχέσεις.
Η Επιτροπή κάνει λόγο για μια «λαμπερή φιέστα», καταγγέλλοντας ότι οι κυβερνητικοί εκπρόσωποι περιορίστηκαν σε γενικόλογες τοποθετήσεις, χωρίς ουσιαστικές δεσμεύσεις για την αντιπλημμυρική προστασία, τις αποζημιώσεις, τη στήριξη της αγροτικής και κτηνοτροφικής παραγωγής και την οικονομική επιβίωση των κατοίκων.
Στο στόχαστρο της ανακοίνωσης βρίσκονται οι τοποθετήσεις των Θανάση Κοντογεώργη, Κώστα Σκρέκα και Δημήτρη Παπαστεργίου, ενώ ασκείται κριτική και στον περιφερειάρχη Θεσσαλίας Δημήτρη Κουρέτα.
Παράλληλα, η Επιτροπή αμφισβητεί την αποτελεσματικότητα της επικείμενης συνάντησης στο Μέγαρο Μαξίμου και καλεί τους κατοίκους να συνεχίσουν τον αγώνα τους μέσα από συλλογικές, οργανωμένες και μαχητικές διεκδικήσεις.
Ακολουθεί αυτούσιο το δελτίο Τύπου της Επιτροπής Αγώνα Πλημμυροπαθών Φαρκαδόνας:
«ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΓΩΝΑ ΠΛΗΜΜΥΡΟΠΑΘΩΝ ΦΑΡΚΑΔΟΝΑΣ
«ΜΑΣ ΕΠΝΙΞΑΝ, ΜΑΣ ΕΞΑΦΑΝΙΣΑΝ ΚΑΙ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ»
Μόνο οργή μπορεί να νιώθει ο κάθε πλημμυροπαθής, ο κάθε καθημαγμένος αγρότης, κτηνοτρόφος, μικρός επαγγελματίας, μετά τις δηλώσεις των κυβερνητικών υπουργών και βουλευτών και του περιφερειάρχη, στη λαμπερή φιέστα που διοργάνωσε η Κίνηση Ανασυγκρότησης Φαρκαδόνας. Τα μέλη του κλιμακίου συνεχάρησαν τους οικοδεσπότες, φωτογραφήθηκαν, μοίρασαν χειραψίες και χαμόγελα, υποσχέθηκαν να ακούσουν και να καταγράψουν ανάγκες και τελικά γέμισαν ώρες με αερολογίες χωρίς να απαντήσουν σε κανένα πρόβλημα.
Αναρωτιόμαστε οι τόσες επισκέψεις των μελών της κυβέρνησης 3 χρόνια τώρα – και μεταξύ αυτών και του πρωθυπουργού – δεν έφτασαν για να καταγράψουν τις ανάγκες μας; 3 χρόνια τώρα αυτοί κυβερνούν, γιατί δεν έκαναν τίποτα ουσιαστικό για την επίλυση των σοβαρών προβλημάτων μας; δεν έφτασε που, ακριβώς πατώντας στην καταστροφή που έγινε με τον Ντάνιελ, ψήφισαν και έβαλαν σε εφαρμογή πολλά αντιδραστικά μέτρα που είχαν στα συρτάρια τους, τώρα έρχονται να πάρουν και τα ελάχιστα που μας έμειναν;
Αναρωτιόμαστε, ποιος πλημμυροπαθής βλέπει τον εαυτό του στην ακαδημαϊκή περιγραφή που έκανε ο Κοντογεώργης, λες και βρισκόταν σε κάποιο φόρουμ, για τις διεθνείς εξελίξεις, τους ανταγωνισμούς μεταξύ Αμερικής, Κίνας και ΕΕ, τις ανάγκες της πολεμικής οικονομίας, τη στρατηγική της ΚΑΠ και του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού; 14 λεπτά απόλυτης κοροϊδίας!! Υποσχέσεις και καμία δέσμευση για ουσιαστική αντιπλημμυρική θωράκιση και έργα, αποζημιώσεις για τα πεσμένα κόκκινα σπίτια, για παύση πλειστηριασμών και κατασχέσεων που θερίζουν στην περιοχή μας, καμία ουσιαστική στήριξη αγροτών και κτηνοτρόφων των μικρομάγαζων. Τσιμουδιά για τον γραφειοκρατικό κυκεώνα και την αδιαφάνεια στη σειρά και ροή διεκπεραίωσης των αιτήσεων, τσιμουδιά για το κυβερνητικό νομοθέτημα για υποχρεωτική ιδιωτική ασφάλιση σπιτιών και μαγαζιών για αποζημίωση από μελλοντική πλημμύρα.
Ποιος μπορεί να ακούσει χωρίς να αγανακτεί τον Σκρέκα, στο ίδιο γαϊτανάκι, να παρουσιάζει ως λύση την μελλοντική (πότε; ποτέ;;) κατασκευή του φράγματος του Νεοχωρίτη και αυτή μέσω ΣΔΙΤ; Δηλαδή ελεύθεροι οι κατασκευαστικοί όμιλοι να «συμμετάσχουν» στην υλοποίηση με το αζημίωτο. Να θεωρεί επαρκή αποζημίωση για τους κτηνοτρόφους με τα πνιγμένα ζώα τα επιπλέον 150 ευρώ και να μετατρέπει την ανασύσταση του κοπαδιού σε ατομική ευθύνη του κτηνοτρόφου. Αυτό γιατί η κυβέρνηση δεν συζητά για σχέδιο και σχετική ενίσχυση όσο υπάρχουν ζωονόσοι και ζωονόσοι υπάρχουν όσο η κυβέρνηση δεν λαμβάνει και δεν προχωρά σε κανένα ουσιαστικό μέτρο και εμβολιασμούς!! Κοροϊδίας συνέχεια και για το περιλάλητοΒΙΠΑ, που μετά τις υποσχέσεις διαπιστώθηκε πολύχρονη νομική εμπλοκή, μεγάλες οικονομικές οφειλές και εκκρεμότητες και όταν και αν επιλυθούν να εξευρεθεί χρηματοδότηση μέσω Δήμου και ΕΤΒΑ, δηλαδή δανεισμός από Τράπεζα Πειραιώς και Υπερταμείο με ότι αυτό θα σημαίνει για εμάς που θα κλιθούμε να αποπληρώσουμε.
Αυτός που δεν άφησε καμία ελπίδα σε όποιον ακόμα είχε, βάζοντας ξεκάθαρα την κυβερνητική στρατηγική και το τι έχουμε να περιμένουμε, ήταν ο Παπαστεργίου, πουέκλινε τον όρο «ρεαλισμό» σε κάθε πτώση. Δήλωσε «..ας μη γελιόμαστε, δεν είναι εφικτό να γίνουν όλα τα μεγάλα έργα σε μία μέρα..», «..το φράγμα Πύλης – Μουζακίου να μην περιμένουμε να γίνει σε 3 – 4 χρόνια..» και πάνω απ’ όλα «…ρεαλιστικές προτάσεις..». Συμφώνησε με τον περιφερειάρχη Κουρέτα πως δεν μπορεί να γίνει κτηνοτροφικό πάρκο. Πρόσθεσε ότι δεν μπορούν να δοθούν αποζημιώσεις και ότι είναι ανάγκη να εξεταστούν εναλλακτικές λύσεις για καλλιέργειες, κτηνοτροφία, επιχειρήσεις, βιομηχανία, χωρίς να διευκρινιστεί φυσικά αν αυτές είναι λύσεις για τους εργαζόμενους των περιοχών μας και τις οικογένειές τους ή για τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους. Ανέφερε αρκετές φορές πως θα ‘ρθει και νέος Ντάνιελ και επικαλέστηκε εμμέσως ως λύση το κυβερνητικό σχέδιο των Ολλανδών, με ότι αυτό συνεπάγεται για τις δικές μας ανάγκες και το δικό μας μέλλον!!
Αυτά θα συζητήσουν στο Μαξίμου με την κυβέρνηση και την ειδική επιτροπή, για να νομοθετηθούν, η Κίνηση Ανασυγκρότησης και η Δημοτική Αρχή; Σ’ αυτά θεωρούν ότι συμφωνούν οι πλημμυροπαθείς; Δεν είναι τυχαίο ότι οι υπουργοί και οι βουλευτές της κυβέρνησης έφτασαν να μιλούν σε άδειες καρέκλες αφού οι πληγέντες είχαν αποχωρήσει απογοητευμένοι απομένοντας να χειροκροτούν μόνο η κυβερνητική και κομματική συνοδεία.
Έγινε πασιφανές ότι η «ανάπτυξή» τους πρέπει να πατάει όλο και βαρύτερα στην απώλεια δικαιωμάτων μας, στην μεγαλύτερη εξαθλίωσή μας. Πίσω από τον «ρεαλισμό» κρύβεται η σκληρή πραγματικότητα του κόφτη του κόστους οφέλους για τις λαϊκές ανάγκες, της αφαίμαξης του λαϊκού εισοδήματος, των πετσοκομμένων μισθών και συντάξεων, της ακρίβειας, της ατομικής ευθύνης, της δουλειάς από ήλιο με ήλιο χωρίς δικαιώματα και προοπτική ίσα για την επιβίωση, της επιδρομής των τραπεζών και των αιματοβαμμένων funds. Οι προτροπές για «συνεργασία» απαιτούν απ’ τους πληγέντες σκυμμένο κεφάλι, μειωμένες ή μηδαμινές απαιτήσεις, φόβο, ανασφάλεια.
Ο λαός της Φαρκαδόνας, πλημμυροπαθείς και μη, να μην δεχτούν αυτούς τους σχεδιασμούς, αυτές τις πολιτικές. Να γυρίσουν την πλάτη τους στους «σωτήρες» και στους «συμμάχους» που τις αποδέχονται και εφαρμόζουν. Απέναντι στους πληγέντες βρίσκονται κυβέρνηση, περιφερειακή και δημοτική αρχή που επιδιώκουν την εδραίωση της απογοήτευσης, της ηττοπάθειας, του ατομισμού, της παραίτησης. Ο λαός της Φαρκαδόνας και των άλλων περιοχών βάζοντας ως προτεραιότητα τις δικές τους ανάγκες όπως διαμορφώνονται στο σήμερα, με την αντίστοιχη επιστημονική και τεχνολογική πρόοδο και την ολόπλευρη κάλυψή τους. Να μελετηθεί η πείρα που δείχνει ότι τις όποιες δεσμεύσεις έχουμε πάρει, τις αποσπάσαμε με συλλογικό και οργανωμένο τρόπο, διεκδικώντας ακόμα και στον δρόμο. Στη συνέχεια να γίνει οργανωμένη, μαχητική δράση, στην οποία μπορούν και πρέπει να βρεθούν εργαζόμενοι, συνταξιούχοι, γυναίκες και νεολαία ώστε να υπάρχει πραγματική προοπτική και ελπίδα για το μέλλον μας και το μέλλον των χωριών μας.
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΠΛΗΜΜΥΡΟΠΑΘΩΝ ΦΑΡΚΑΔΟΝΑΣ»
Ads
