Εμβόλια κατά της COVID-19 και θάνατοι: Τι αποδεικνύει πραγματικά η επιστήμη
Οι σπάνιες σοβαρές παρενέργειες, οι αναφορές θανάτων και η μεγάλη διαφορά ανάμεσα στη χρονική συσχέτιση και την αποδεδειγμένη αιτιότητα
Το ζήτημα της ασφάλειας των εμβολίων κατά της COVID-19 εξακολουθεί να προκαλεί συζητήσεις, ανησυχία αλλά και έντονη παραπληροφόρηση. Ένα από τα πιο συχνά ερωτήματα είναι εάν έχουν πραγματοποιηθεί επιστημονικές μελέτες για θανάτους που ενδέχεται να σχετίζονται με τον εμβολιασμό.
Η απάντηση είναι ξεκάθαρη: έχουν πραγματοποιηθεί πολλές μελέτες, σε διαφορετικές χώρες και σε πληθυσμούς εκατομμυρίων ανθρώπων. Παράλληλα, τα περιστατικά σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών εξετάστηκαν από εθνικούς και διεθνείς οργανισμούς φαρμακοεπαγρύπνησης.
Το συνολικό συμπέρασμα των μεγάλων ερευνών είναι ότι τα εμβόλια κατά της COVID-19 δεν συνδέθηκαν με γενικευμένη αύξηση της θνησιμότητας στον εμβολιασμένο πληθυσμό.
Μεγάλη εθνική μελέτη στη Γαλλία, η οποία περιέλαβε περίπου 28 εκατομμύρια ανθρώπους ηλικίας 18 έως 59 ετών και παρακολούθησε τα δεδομένα τους για διάστημα έως τεσσάρων ετών, δεν διαπίστωσε αυξημένο κίνδυνο θανάτου από οποιαδήποτε αιτία μετά τον εμβολιασμό με εμβόλια mRNA. (pubmed.ncbi.nlm.nih.gov)
Υπήρξαν θανατηφόρες παρενέργειες;
Η επιστημονικά υπεύθυνη απάντηση δεν πρέπει να είναι ούτε καθησυχαστική με απόλυτο τρόπο ούτε κινδυνολογική.
Ναι, έχουν αναγνωριστεί εξαιρετικά σπάνιες αλλά σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες, ορισμένες από τις οποίες είχαν θανατηφόρα κατάληξη.
Η ισχυρότερα τεκμηριωμένη ήταν το σύνδρομο θρόμβωσης με θρομβοπενία, γνωστό ως TTS ή VITT. Πρόκειται για τον σχηματισμό θρόμβων σε συνδυασμό με χαμηλό αριθμό αιμοπεταλίων. Παρατηρήθηκε κυρίως μετά τα εμβόλια AstraZeneca και Johnson & Johnson και, σε εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις, αποδείχθηκε θανατηφόρο. (ema.europa.eu, cdc.gov)
Μετά τα εμβόλια mRNA, όπως τα Pfizer και Moderna, καταγράφηκαν σπάνιες περιπτώσεις μυοκαρδίτιδας και περικαρδίτιδας, συχνότερα σε εφήβους και νεαρούς άνδρες, κυρίως μετά τη δεύτερη δόση. Η μεγάλη πλειονότητα των ασθενών παρουσίασε καλή εξέλιξη, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπήρξαν και πολύ σπάνιες σοβαρές περιπτώσεις. (cdc.gov, ema.europa.eu)
Η καταγραφή αυτών των κινδύνων αποτελεί απόδειξη ότι το σύστημα φαρμακοεπαγρύπνησης λειτούργησε: εντόπισε σπάνιες επιπλοκές, τις αξιολόγησε και οδήγησε στην αναθεώρηση των οδηγιών και των συστάσεων.
Άλλο ο θάνατος μετά το εμβόλιο και άλλο ο θάνατος από το εμβόλιο
Εδώ βρίσκεται η σημαντικότερη διάκριση.
Το γεγονός ότι ένας άνθρωπος πέθανε ημέρες ή εβδομάδες μετά τον εμβολιασμό δεν αποδεικνύει ότι ο θάνατός του προκλήθηκε από το εμβόλιο. Η χρονική ακολουθία δεν ταυτίζεται αναγκαστικά με την αιτιώδη σχέση.
Κατά τη διάρκεια των μαζικών εμβολιασμών χορηγήθηκαν δισεκατομμύρια δόσεις, μεταξύ άλλων σε ηλικιωμένους και ανθρώπους με σοβαρά υποκείμενα νοσήματα. Σε έναν τόσο μεγάλο πληθυσμό ήταν αναμενόμενο να σημειωθούν εμφράγματα, εγκεφαλικά επεισόδια, καρκίνοι και άλλοι θάνατοι μετά τον εμβολιασμό, οι οποίοι θα συνέβαιναν ανεξάρτητα από αυτόν.
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων ζητούσε να αναφέρεται κάθε θάνατος που συνέβαινε μετά τη χορήγηση εμβολίου, ακόμη και όταν δεν υπήρχαν στοιχεία ότι συνδεόταν με αυτό. Επομένως, οι καταγεγραμμένες αναφορές αποτελούσαν αφετηρία επιστημονικής διερεύνησης και όχι αυτομάτως αποδεδειγμένους θανάτους από το εμβόλιο. (ema.europa.eu)
Για να αποδοθεί ένας θάνατος σε κάποια ιατρική πράξη απαιτείται λεπτομερής αξιολόγηση του ιστορικού, των συμπτωμάτων, του χρόνου εκδήλωσης, των εργαστηριακών και απεικονιστικών ευρημάτων και, όπου υπάρχει, της νεκροψίας–νεκροτομής. Χρειάζεται επίσης να διαπιστωθεί εάν υπάρχει επιστημονικά αποδεκτός βιολογικός μηχανισμός που να εξηγεί το περιστατικό.
Οι αριθμοί χωρίς επιστημονική αξιολόγηση μπορούν να παραπλανήσουν
Στο διαδίκτυο παρουσιάζονται συχνά αριθμοί από βάσεις αναφοράς ανεπιθύμητων ενεργειών ως «αποδεδειγμένοι θάνατοι από εμβόλια». Πρόκειται για λανθασμένη ερμηνεία.
Οι συγκεκριμένες βάσεις συγκεντρώνουν ύποπτα περιστατικά, ώστε οι επιστήμονες να εντοπίζουν έγκαιρα πιθανά προβλήματα ασφάλειας. Δεν αποδεικνύουν από μόνες τους ότι το εμβόλιο προκάλεσε κάθε συμβάν που δηλώθηκε.
Αντίστοιχα, μία προσωπική μαρτυρία, ένα μεμονωμένο περιστατικό ή μία ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα δεν μπορεί να αντικαταστήσει μία οργανωμένη επιστημονική μελέτη με ομάδα σύγκρισης, μεγάλο αριθμό συμμετεχόντων και έλεγχο άλλων παραγόντων που ενδέχεται να επηρεάζουν το αποτέλεσμα.
Η επιστήμη απαιτεί στοιχεία, διαφάνεια και ψυχραιμία
Η πραγματικότητα δεν υπηρετείται ούτε με την απόκρυψη των σπάνιων παρενεργειών ούτε με τη διόγκωσή τους για τη δημιουργία φόβου.
Υπήρξαν πραγματικές και σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες, καθώς και εξαιρετικά σπάνιοι θάνατοι που συνδέθηκαν αιτιωδώς με συγκεκριμένες επιπλοκές. Από την άλλη πλευρά, τα διαθέσιμα επιστημονικά δεδομένα δεν τεκμηριώνουν τους ισχυρισμούς περί μαζικών θανάτων ή γενικευμένης αύξησης της θνησιμότητας εξαιτίας των εμβολίων.
Γι’ αυτό και ο κόσμος πρέπει να λαμβάνει σοβαρά υπόψη τις επιστημονικά τεκμηριωμένες μελέτες, ιδιαίτερα όσες βασίζονται σε μεγάλο δείγμα, έχουν αξιολογηθεί από ανεξάρτητους επιστήμονες και έχουν δημοσιευθεί σε έγκυρα επιστημονικά περιοδικά.
Η επιστήμη δεν υποστηρίζει ότι οποιοδήποτε φάρμακο ή εμβόλιο είναι απολύτως ακίνδυνο. Μετρά τη συχνότητα και τη σοβαρότητα των κινδύνων, εξετάζει τα οφέλη και αναθεωρεί τα συμπεράσματά της όταν προκύπτουν νέα στοιχεία.
Σε ένα τόσο σοβαρό θέμα δημόσιας υγείας, η σωστή ενημέρωση δεν μπορεί να βασίζεται σε φήμες, αποσπασματικούς αριθμούς ή αναρτήσεις που προκαλούν φόβο. Χρειάζεται τεκμηρίωση, διαφάνεια και σεβασμός στα πραγματικά δεδομένα — είτε αυτά είναι καθησυχαστικά είτε αναδεικνύουν υπαρκτούς κινδύνους.
Η συντακτική ομάδα του KriniLive.gr
Ads
