Καλαμπόκι: Ξεκίνησε ο αλωνισμός στη Θεσσαλία – «Κλειδί» η αποθήκευση για καλύτερες τιμές
Δειλά-δειλά ξεκίνησε ο αλωνισμός του καλαμποκιού σε παραγωγικές ζώνες της Θεσσαλίας, με τους παραγωγούς να βρίσκονται μπροστά στο γνώριμο δίλημμα: πώληση τώρα ή αναμονή για καλύτερες τιμές;
Στην αγορά οι τρέχουσες τιμές που ακούγονται κινούνται γύρω στα 21 λεπτά το κιλό, ενώ έχουν καταγραφεί και πράξεις στα 24-25 λεπτά. Οι τελευταίες παραδόσεις στη Θεσσαλία μάλιστα αναφέρονται στα 25 λεπτά, δημιουργώντας προσδοκίες για περαιτέρω βελτίωση, εφόσον διατηρηθεί η ανοδική τάση στην ευρωπαϊκή αγορά.
Το μεγάλο πρόβλημα, ωστόσο, είναι ότι αρκετοί παραγωγοί δεν διαθέτουν ιδιόκτητους αποθηκευτικούς χώρους. Έτσι, αναγκάζονται να παραδώσουν αμέσως μετά τον αλωνισμό, χάνοντας τη δυνατότητα να κρατήσουν το προϊόν και να περιμένουν μια ενδεχόμενη άνοδο της τιμής. Η αποθήκευση θα μπορούσε να αποτελέσει «όπλο» διαπραγμάτευσης, όμως προϋποθέτει εγκαταστάσεις, ρευστότητα και δυνατότητα να καλυφθούν τα έξοδα ξήρανσης και συντήρησης.
Και όλα αυτά σε μια καλλιέργεια με ιδιαίτερα υψηλές απαιτήσεις. Μόνο το κόστος των λιπασμάτων μπορεί να φτάσει περίπου τα 80 ευρώ το στρέμμα, ενώ σημαντική επιβάρυνση αποτελεί και το νερό. Στην περιοχή της Λάρισας, το κόστος άρδευσης από γεώτρηση αναφέρεται μεταξύ 40 και 80 ευρώ το στρέμμα, ανάλογα με τις ανάγκες και τις συνθήκες άρδευσης.
Με αποδόσεις που φέτος σε αρκετές περιπτώσεις ξεπερνούν τον 1,5 τόνο και φτάνουν ακόμη και τους δύο τόνους το στρέμμα, η εικόνα είναι σαφώς καλύτερη από άλλες χρονιές.
Όμως το ερώτημα παραμένει: με κόστος παραγωγής, νερό, λιπάσματα, καύσιμα και τα υπόλοιπα καλλιεργητικά έξοδα, πόσο πραγματικά μένει στον παραγωγό;
Η συνδεδεμένη ενίσχυση των 55 ευρώ το στρέμμα για το 2026 λειτουργεί ως σημαντικό «μαξιλάρι», δεν αρκεί όμως από μόνη της για να αλλάξει την οικονομική εξίσωση.
Το φετινό καλαμπόκι δείχνει λοιπόν να δίνει καλύτερες αποδόσεις και καλύτερη τιμή. Για να γίνει όμως πραγματικά συμφέρουσα καλλιέργεια, οι παραγωγοί χρειάζονται κάτι περισσότερο: χαμηλότερο κόστος, φθηνότερο νερό και κυρίως τη δυνατότητα να μην είναι υποχρεωμένοι να πουλούν την ημέρα του αλωνισμού.
Αν υπήρχαν σήμερα ισχυροί συνεταιρισμοί με οργανωμένα σιλό και αποθηκευτικούς χώρους, όπως στο παρελθόν, οι παραγωγοί καλαμποκιού θα είχαν ένα σημαντικό πλεονέκτημα: δεν θα ήταν υποχρεωμένοι να πουλήσουν αμέσως μετά τον αλωνισμό.
Η δυνατότητα αποθήκευσης θα τους επέτρεπε να κρατήσουν το προϊόν και να περιμένουν καλύτερες τιμές στην αγορά, αποφεύγοντας την πίεση των εμπόρων την περίοδο της συγκομιδής, όταν η προσφορά είναι αυξημένη. Παράλληλα, ένας ισχυρός συνεταιρισμός θα μπορούσε να συγκεντρώνει μεγάλες ποσότητες και να διαπραγματεύεται καλύτερες τιμές, αντί κάθε παραγωγός να διαπραγματεύεται μόνος του.
Με άλλα λόγια, το σιλό δεν θα ήταν απλώς ένας χώρος αποθήκευσης, αλλά εργαλείο διαπραγματευτικής δύναμης για τον αγρότη. Ιδίως σήμερα, με το υψηλό κόστος παραγωγής, η διαφορά λίγων λεπτών στην τιμή του κιλού μπορεί να καθορίσει αν η καλλιέργεια θα αφήσει κέρδος ή ζημιά.
Γ.Κ., Θεσσαλία TV
Ads
