«Πνιγόμαστε»: Η λέξη που άλλαξε για πάντα τη ζωή μας – Η Βασιλική Στάμου θυμάται τον Daniel
Τρία χρόνια μετά την καταστροφή της Φαρκαδόνας, μια Φαρκαδόνια που βίωσε τον εφιάλτη από μακριά επιστρέφει σε εκείνες τις ώρες. Η Βασιλική Στάμου καταθέτει στο KriniLive μια συγκλονιστική προσωπική μαρτυρία για το τηλεφώνημα του πατέρα της, την αγωνία, τη λάσπη, τις χαμένες αναμνήσεις και τις πληγές που, όπως λέει, παραμένουν ακόμη ανοιχτές.
Τρία χρόνια συμπληρώνονται από τις ημέρες που η κακοκαιρία Daniel άλλαξε βίαια τη ζωή χιλιάδων ανθρώπων στη Θεσσαλία και άφησε βαθιές πληγές στη Φαρκαδόνα και στα χωριά της περιοχής.
Υπάρχουν εικόνες που ξεθωριάζουν με τον χρόνο. Υπάρχουν όμως και λέξεις που μένουν για πάντα.
Για τη Βασιλική Στάμου, αυτή η λέξη ήταν μία:
«Πνιγόμαστε».
Την άκουσε από τον πατέρα της μέσα από το τηλέφωνο, ενώ η ίδια βρισκόταν χιλιόμετρα μακριά από τη Φαρκαδόνα. Μια λέξη που, όπως περιγράφει, χώρισε τη ζωή της σε δύο εποχές: πριν και μετά την καταστροφή.
Με αφορμή τη συμπλήρωση τριών ετών από τον Daniel, η Βασιλική Στάμου έστειλε στο KriniLive το προσωπικό της κείμενο. Μια κατάθεση ψυχής για όσα έζησε η οικογένειά της, για τον τόπο που αντίκρισε βουτηγμένο στη λάσπη όταν κατάφερε να επιστρέψει, αλλά και για όσα εξακολουθούν να βαραίνουν τους ανθρώπους της περιοχής.
«Η φωνή του πατέρα μου έσπασε»
Πριν από την καταστροφή, θυμάται, η ανησυχία είχε ήδη αρχίσει να μεγαλώνει. Οι προειδοποιήσεις για ακραία καιρικά φαινόμενα ήταν συνεχείς και οι πρώτες δύσκολες εικόνες έρχονταν από τα Τρίκαλα.
Η ίδια όμως δεν μπορούσε να φανταστεί τι θα ακολουθούσε στη Φαρκαδόνα.
Βρισκόταν στη δουλειά της και έκανε αυτό που έκανε τόσες άλλες φορές: τηλεφώνησε στους γονείς της για να μάθει αν είναι καλά.
Στην άλλη άκρη της γραμμής άκουσε τον πατέρα της.
«Μια φωνή που πάντα για εμένα σήμαινε σιγουριά και προστασία, εκείνο το απόγευμα όμως έσπασε», γράφει.
Και τότε ήρθε η λέξη:
«Πνιγόμαστε».
«Όταν ο πατέρας μου μου είπε αυτή τη λέξη, ένιωσα να λυγίζω ολόκληρη. Η φωνή του εκείνη τη στιγμή έμοιαζε με την ίδια την καταστροφή. Ήταν μια φωνή ξένη, γεμάτη τρόμο, που δεν την είχα ξανακούσει ποτέ».
Η Βασιλική ήταν μακριά. Δεν μπορούσε να τρέξει κοντά τους, δεν μπορούσε να βοηθήσει, δεν μπορούσε να κάνει τίποτα περισσότερο από το να περιμένει και να αγωνιά.
«Ακόμη κι αν ήμουν εκεί, τι θα μπορούσα να κάνω μπροστά στην ορμή του Πηνειού που κατάπινε τα πάντα; Ήμασταν όλοι ανίσχυροι».
Οι αναμνήσεις μιας ζωής μέσα στη λάσπη
Για τη Βασιλική Στάμου η καταστροφή δεν μετρήθηκε μόνο σε σπίτια, έπιπλα και οικονομικές ζημιές.
Μετρήθηκε σε φωτογραφίες, οικογενειακά ενθύμια και αντικείμενα των παιδικών της χρόνων.
«Εκεί μέσα στη λάσπη θάφτηκαν και οι δικές μου αναμνήσεις. Όλα τα ενθύμια των παιδικών μου χρόνων, οι φωτογραφίες, τα πράγματα που με συνέδεαν με το παρελθόν μου και τις ρίζες μου, σβήστηκαν σε μια στιγμή».
Περίπου δύο εβδομάδες αργότερα, όταν οι συνθήκες το επέτρεψαν, κατάφερε να επιστρέψει στη Φαρκαδόνα.
Δεν επέστρεψε μόνη.
Οι άνθρωποι της Λιβαδειάς, όπου ζει, κινητοποιήθηκαν και συγκέντρωσαν ένα ολόκληρο φορτηγό με είδη πρώτης ανάγκης, ρούχα, τρόφιμα και νερό για τους πληγέντες.
Όταν όμως άνοιξε την πόρτα του πατρικού της, η εικόνα ήταν αβάσταχτη.
«Είδα μόνο λάσπες. Όλα μου τα προσωπικά αντικείμενα που είχα από παιδί ήταν εκεί, πεταμένα μέσα στον βούρκο. Από τον χώρο έλειπε εκείνη η γνώριμη, ζεστή μυρωδιά της οικογενειακής θαλπωρής. Γονάτισα, λύγισα».
Και τότε ήταν ο πατέρας της εκείνος που προσπάθησε να κρατήσει την οικογένεια όρθια.
Παρότι είχε περάσει ημέρες παλεύοντας μέσα στις λάσπες και είχε δει το σπίτι και τους κόπους μιας ζωής να καταστρέφονται, γύρισε στην κόρη του και της είπε:
«Όλα θα τα φτιάξουμε από την αρχή».
Μια φράση που, όπως λέει η ίδια, τους έδωσε δύναμη να συνεχίσουν.
«Οι πολίτες ολόκληρης της χώρας έγιναν μια γροθιά»
Μέσα στην καταστροφή, η Βασιλική Στάμου κρατά ως μία από τις φωτεινότερες αναμνήσεις την τεράστια κινητοποίηση απλών ανθρώπων.
«Ήταν οι πολίτες ολόκληρης αυτής της χώρας που έδειξαν μια συγκλονιστική αλληλεγγύη. Άνθρωποι από κάθε γωνιά της Ελλάδας έγιναν μια γροθιά, στέλνοντας βοήθεια και αποδεικνύοντας τι σημαίνει πραγματική ανθρωπιά».
Παράλληλα, όμως, περιγράφει και περιπτώσεις ανθρώπων που, κατά την ίδια, επιχείρησαν να εκμεταλλευτούν την ανάγκη των πλημμυροπαθών.
Για εκείνη, οι δύο αυτές όψεις –η αλληλεγγύη από τη μία και η εκμετάλλευση από την άλλη– αποτελούν επίσης κομμάτι της μνήμης εκείνων των ημερών.
Τρία χρόνια μετά, η πληγή παραμένει
Το πιο βαρύ μέρος της μαρτυρίας της αφορά το σήμερα.
Η Βασιλική Στάμου εκφράζει έντονη απογοήτευση για όσα θεωρεί ότι δεν έγιναν τα τρία χρόνια που ακολούθησαν και μιλά για ανθρώπους που αναγκάστηκαν να ξαναστήσουν μόνοι τη ζωή και τα σπίτια τους.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στους κατοίκους που, όπως σημειώνει, εξακολουθούν να μην έχουν επιστρέψει στην προηγούμενη καθημερινότητά τους και συνεχίζουν να βιώνουν τις συνέπειες της καταστροφής.
Όμως υπάρχει και μια άλλη πληγή, αόρατη.
Η ψυχολογική.
«Οι τοίχοι στα σπίτια μπορεί κάποια στιγμή να βάφτηκαν, αλλά οι ψυχές των ανθρώπων που βούλιαξαν στη λάσπη – αλλά και οι δικές μας, που τους ακούγαμε ανήμποροι από μακριά – είναι ακόμα εκεί».
Κάθε δυνατή βροχή, κάθε μαύρο σύννεφο και κάθε Σεπτέμβρης μπορεί να ξυπνήσει ξανά εκείνες τις ώρες.
«Η Φαρκαδόνα είναι ακόμα εδώ και παλεύει»
Τρία χρόνια μετά, η Βασιλική Στάμου δεν γράφει, όπως εξηγεί, για να ανοίξει ξανά τις πληγές.
Γράφει για να μη χαθεί η μνήμη.
Για να μη μετατραπεί ο Daniel απλώς σε μία ημερομηνία στο ημερολόγιο και η καταστροφή της Φαρκαδόνας σε μια παλιά είδηση.
«Αυτό το κείμενο γράφτηκε από μια βαθιά ανάγκη να μη σκεπαστεί η αλήθεια μας από τη σιωπή. Σκοπός του δεν είναι να ανοίξει απλώς παλιές πληγές, αλλά να θυμίσει ότι η Φαρκαδόνα είναι ακόμα εδώ και παλεύει».
Και κλείνει με μια φράση που ίσως συμπυκνώνει όσα αισθάνονται πολλοί άνθρωποι αυτού του τόπου:
«Οι αναμνήσεις μας μπορεί να χάθηκαν μέσα στη λάσπη, αλλά η θέλησή μας να ξαναφτιάξουμε τη ζωή μας με αξιοπρέπεια στον τόπο μας παραμένει ζωντανή».
Τρία χρόνια μετά, λοιπόν, η Φαρκαδόνα θυμάται.
Όχι για να μείνει εγκλωβισμένη στο παρελθόν.
Αλλά γιατί ένας τόπος που θυμάται τι πέρασε, έχει και το δικαίωμα να απαιτεί να μην το ξαναζήσει.
Βασιλική Στάμου – Φαρκαδόνια
Ads
