«Σπλαχνικοί Αντίλαλοι»: Το νέο ποιητικό δημιούργημα του Φαρκαδόνιου Νικόλαου Μαργαρίτη

Μέσα σε έναν κόσμο γεμάτο θόρυβο, εικόνες και επιφανειακές επαφές, το νέο ποιητικό έργο του Φαρκαδόνιου δημιουργού Νικόλαου Μαργαρίτη με τίτλο «Σπλαχνικοί Αντίλαλοι» έρχεται να φωτίσει τη σιωπηλή πλευρά της ανθρώπινης ύπαρξης, εκεί όπου το συναίσθημα γίνεται εσωτερικός παλμός και η σιωπή μετατρέπεται σε κραυγή.

Πρόκειται για ένα έργο βαθιά εσωτερικό, που δεν περιορίζεται σε μια απλή καταγραφή συναισθημάτων, αλλά επιχειρεί να αποτυπώσει την ένταση του ανείπωτου, την πίεση της σιωπής και την εσωτερική πάλη του σύγχρονου ανθρώπου. Ένα ποίημα που μοιάζει να αντηχεί μέσα στον αναγνώστη, δημιουργώντας προσωπικούς συνειρμούς και βιώματα.

Ο δημιουργός από τη Φαρκαδόνα καταθέτει μια ποιητική φωνή που ακροβατεί ανάμεσα στη μοναξιά και την παρατήρηση, στην αποστασιοποίηση και την ανάγκη για ουσιαστική επικοινωνία, αγγίζοντας θέματα όπως η εσωτερική απομόνωση, η κοινωνική υποκρισία και η υπαρξιακή αναζήτηση.

«Σπλαχνικοί Αντίλαλοι»

Κάθεσαι παρέα με πολλούς διάφορους αδιάφορους
μέσα σε φασαρία…
είσαι μόνος σου…
ακούς τα πάντα…
βλέπεις τα πάντα…

Δεν μιλάς…
αλλά νιώθεις πολλά, τόσα που ουρλιάζεις εσωτερικά…
μέσα τα σπλάχνα σου κάνουν αντίλαλους…

εξωτερικά βαριέσαι να απαντάς σε ερωτήσεις και κουβέντες…
σκηνοθετημένες…
Παράσταση στο καφέ του κάθε ανασφαλή…

Θες να πεις στο κενό κάποιες συλλαβές…
το, να, τι, πως,
το κενό σου γνέθει αρνητικά…

Σηκώνεσαι, περπατάς…
σε ρωτάνε κάτι, μισόλογα ακούς…
απαντά η σιωπή της πλάτης σου…

το πρόσωπο σου δεν μπορεί όχι να απαντήσει ούτε να αντικρίσει…
ας συνεχίσει ο σκηνοθέτης με την απουσία μου, λες…
μουγκα’…..

πας και κάνεις κύκλους στο φεγγάρι…
Ίσως κανένας, ίσως ένας, ίσως πολλοί…
αντικρίζουν μια φιγούρα…

Περπατάς…
Κύκλοι γύρω από το φεγγάρι μέχρι να γίνει μισοφέγγαρο…
να κάνεις τσουλήθρα στην αγκαλιά του απροσδιόριστου σύμπαντος…

Μόνος ή σκιά έμεινε αποτύπωμα στο κυκλικό φεγγάρι.

Η γραφή του Νικόλαου Μαργαρίτη δεν επιδιώκει να δώσει απαντήσεις, αλλά να γεννήσει ερωτήματα. Να κάνει τον αναγνώστη να σταθεί για λίγο μέσα στη δική του σιωπή και να αφουγκραστεί τους προσωπικούς του «αντίλαλους».

Σε μια εποχή όπου η επικοινωνία μοιάζει άφθονη αλλά συχνά κενή, τέτοιες ποιητικές φωνές υπενθυμίζουν τη δύναμη της ποίησης ως μέσο εσωτερικής αναζήτησης και ουσιαστικής έκφρασης.

ΜΑΡΓΑΡΙΤΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
«Αινιγματικός» 2026

Πηγή: KriniLive.gr

Ads