Ένα ποίημα για τον πατέρα που έφυγε – Αφιέρωση από την Ρίτσα Καλησιάκη στη Γιορτή του Πατέρα

Με αφορμή τη φετινή Γιορτή του Πατέρα, η Ρίτσα Καλησιάκη μας εμπιστεύθηκε ένα βαθιά συγκινητικό ποίημα που αφιερώνει στον δικό της πατέρα, ο οποίος έφυγε από τη ζωή πριν από λίγα χρόνια. Ένα ποίημα γεμάτο εικόνες, συναίσθημα και μνήμη, που απευθύνεται σε κάθε παιδί που κουβαλά με αγάπη και νοσταλγία την πατρική παρουσία.

“Είναι κάποιες στιγμές που σημαδεύουν ανεξίτηλα τη ζωή ενός ανθρώπου.
Μια από αυτές ήταν για μένα ο θάνατος του πατέρα μου…” (Αφιέρωση στον πατέρα της από τη Ρίτσα Καλησιάκη)

<Μπαμπά, για σένα>

Ζοφερή η νύχτα απόψε
Μια λάμψη σχίζει τον ουρανό.
Σταγόνες αλμύρας
αργοκυλούν στο πρόσωπο
καθώς σε αναζητώ μπαμπά μου.

Σαν σύννεφο λαχανιασμένο
προσπαθώ να σε αγκαλιάσω.
Χέρια άυλα καίνε
εκλιπαρώντας.

Αγκάθια στην καρδιά ανθίζουν οι θύμησες,
λόγια ανείπωτα πνίγονται,
σιωπές κραυγάζουν.

Ακούω την κελαρυστή φωνή σου
συντροφιά του λυγμού μου, παρηγορώντας με.
Ζέφυρος που με αγκαλιάζεις τρυφερά
τις ώρες που η μοναξιά πυκνώνει γύρω μου
σαν ομίχλη μακροσκελής –
ορρωδώ για λίγο.

Οξειδωμένες μνήμες σε άβατη γωνιά
σαν λόγχη στη ραχοκοκαλιά του νου.
Σε βλέπω στα μάτια των εγγονών σου –
παρηγοριά βρίσκω στο γέλιο τους.

Τόσα χρόνια που λάμπεις στο στερέωμα
γνώριμη η μορφή σου,
της γνέφω
κοιτώντας τις στράτες του ουρανού.
Το άστρο σου, καρφιτσωμένο, αναγνωρίσιμο κοιτώ.

Συγγνώμες ειπώθηκαν
πριν πετάξεις σαν το διαβατάρικο πουλί.
Το τελευταίο σου φιλί
στο μάγουλο χαραγμένο –
βάλσαμο, ακριβό φυλαχτό,
τροφοδοτεί την καρδιά μου.

Τα χέρια μου ευλόγησαν τα χείλη σου
δύναμη εμφυσώντας
στις δυσκολίες της ζωής μου.

Δάκρυ, χαρές, πόνος ζήσαμε αληθινά –
οξύθυμος και τρυφερός μαζί,
σαν τη θάλασσα που απότομα φουσκώνει
χαϊδεύοντας μετά απαλά το ακρογιάλι.

Ατίθασος επαναστάτης στην καρδιά,
περήφανος σαν αετός πετούσες.
Έδωσες γενναία, παλικαρίσια μάχη.
Το χέρι σου ένα και στιβαρό,
ατσάλινη η γροθιά σου πάντα –
βράχος σμιλεμένος από χρόνια.

Σαν μικρό παιδί δάκρυζες
στη λέξη “μάνα”,
τη ζεστή αγκαλιά της στερήθηκες μικρός.

Κληρονομιά μας άφησες πολύτιμη –
όλες τις αρετές σου
που γαλούχησες στο είναι μας.

Νόστος γλυκός ανεμίζει
στο πένθος της ψυχής.
Εις σε προστρέχω…
Μου λείπεις.

Ερατώ (Ρ.Κ.) – Ρίτσα Καλησιάκη

Αφιερωμένο σε όλους τους πατεράδες που ζουν στην καρδιά και τη μνήμη μας.
Χρόνια Πολλά στους Πατέρες όλου του κόσμου!

Ads