Το ήρεμο χωριό των Χασίων με την πλούσια ιστορία και τα αγέρωχα πλατάνια

Στην αγκαλιά των Χασίων, ανάμεσα σε δάση δρυός και πλατάνια, στέκει η Οξύνεια Καλαμπάκας Τρικάλων – ένα χωριό που παντρεύει την ηρεμία της φύσης με την περηφάνια της ιστορίας. Από τον Άγιο Γεώργιο και το σπήλαιο «Γκιγκόρος» ως την ηρωική μάχη της Μερίτσας, η Οξύνεια αποκαλύπτει έναν άγνωστο θησαυρό της βορειοδυτικής Θεσσαλίας.

Ένα χωριό με ρίζες βαθιές και κορμό αγέρωχο

Η Οξύνεια, πρώην Μερίτσα, είναι ένα ορεινό χωριό του Δήμου Μετεώρων, κτισμένο σε υψόμετρο 520 μέτρων στους νότιους πρόποδες των Αντιχασίων. Γνωστό από τα αρχαία χρόνια με το όνομα Οξύνεια, και ξανά μετονομασμένο έτσι επίσημα το 1928, το χωριό συνδυάζει την ιστορική συνέχεια με τη φυσική ομορφιά.

Περικλείεται από 14.000 στρέμματα δρυών και πλατανιών, ενώ από το ύψωμα «Καλόγεροι» η θέα στα Μετέωρα και τον Όλυμπο είναι μαγευτική. Στο δυτικό άκρο του, κοντά στο Κακοπλεύρι, βρίσκεται το σπήλαιο «Γκιγκόρος», κρυφό καταφύγιο της φύσης και της τοπικής παράδοσης.

Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου – Ιερός φρουρός της μνήμης

Η περήφανη εκκλησία του Αγίου Γεωργίου αποτελεί διατηρητέο ιστορικό μνημείο. Με δύο τρούλους και ξυλόγλυπτο τέμπλο, κοσμείται από μοναδικές τοιχογραφίες που φιλοτεχνήθηκαν το 1779 από τους φημισμένους Χιοναδίτες ζωγράφους Κωνσταντίνο, Μιχαήλ και Ιωάννη. Η Αγία Τράπεζα φέρει χαραγμένο το έτος 1433, στοιχείο που αποδεικνύει την παλαιότητα και τη θρησκευτική σημασία του ναού. Κάθε 23 Απριλίου, η Οξύνεια τιμά τον πολιούχο της με λαμπρό πανηγύρι και παραδοσιακή μουσική στην πλατεία.

Η Μάχη της Μερίτσας – Η αντίσταση της τιμής και του θάρρους

Στις 12 Φεβρουαρίου 1943 γράφτηκε μια από τις πιο ηρωικές σελίδες της νεότερης τοπικής ιστορίας. Όταν ένα ιταλικό τάγμα ζήτησε «πλιάτσικο», οι κάτοικοι της Μερίτσας, με μπροστάρη τον παπα-Χρήστο Μπατσογιάννη, αντέταξαν αντίσταση. Οι Ιταλοί έκαψαν το χωριό, μα οι χωρικοί δεν υποτάχθηκαν. Οργάνωσαν αντάρτικο, και στα στενά της Βελίκας εξολόθρευσαν τους κατακτητές. Η μνήμη των πεσόντων τιμάται κάθε χρόνο με επιμνημόσυνη δέηση και συμβολικό τραπέζι.

Ζωντανές παραδόσεις και καθημερινότητα με ρίζες

Στην Οξύνεια αναβιώνουν ακόμη αρχαία έθιμα όπως τα «Λουκατζιάρια» την Πρωτοχρονιά και ο «Κλήδονας» την Πρωτομαγιά, στη Βρύση «Μέγκας». Ο νερόμυλος στη θέση «Μήλια» λειτουργεί με παραδοσιακή δριστέλλα, ενώ διατηρούνται επαγγέλματα όπως του σαμαρά. Στον οικισμό Μύκανη λειτουργούν κυλινδρόμυλοι και τυροκομικές μονάδες, δείγμα του παραγωγικού χαρακτήρα του τόπου.

Διοικητικές μεταβολές και πληθυσμιακή εξέλιξη

Από τον 19ο αιώνα έως σήμερα, η Οξύνεια γνώρισε πολλές διοικητικές αλλαγές, με αποκορύφωμα τη σύστασή της ως κοινότητας το 1912 και την προσάρτησή της στον Δήμο Χασίων με το σχέδιο «Καποδίστριας». Η πληθυσμιακή της πορεία είχε έντονες αυξομειώσεις: από 797 κατοίκους το 1961, σήμερα αριθμεί 357, μια μείωση που αποδίδεται κυρίως στη μετανάστευση και τη χαμηλή γεννητικότητα.

Η Οξύνεια σήμερα – Εν δυνάμει προορισμός ήρεμης ανακάλυψης

Παρά τη δημογραφική μείωση, η Οξύνεια παραμένει ζωντανό κύτταρο πολιτισμού. Είναι ένας τόπος που συνδυάζει ήπιο τουρισμό, ιστορική μνήμη και φυσική γαλήνη. Με τα ξωκλήσια, τις πέτρινες βρύσες, τα δάση και την τοπική φιλοξενία, προσφέρει αυθεντική εμπειρία Θεσσαλικής ενδοχώρας.

Δημοσιεύθηκε στο KriniLive.gr
Επιμέλεια, Φωτογραφίες: Θεόδωρος Λακιάρας

Ads