Είναι οι τρίχες της γάτας επικίνδυνες για την υγεία;
Είναι βλαβερές οι τρίχες της γάτας για τον άνθρωπο; Τι ισχύει για τις αλλεργίες και το αναπνευστικό.
Αν ζείτε με γάτα, οι τρίχες στα ρούχα, στους καναπέδες και στα χαλιά είναι μέρος της καθημερινότητάς σας. Η παρουσία τους, όμως, συχνά προκαλεί ανησυχία, ιδιαίτερα όταν στο σπίτι υπάρχουν μικρά παιδιά ή άτομα με αλλεργίες και άσθμα.
Οι ίδιες οι τρίχες δεν είναι τοξικές ούτε προκαλούν από μόνες τους κάποια ασθένεια. Μπορούν, ωστόσο, να μεταφέρουν αλλεργιογόνα και σωματίδια από το περιβάλλον, τα οποία προκαλούν ενοχλήσεις σε ανθρώπους με σχετική ευαισθησία. Για να κατανοήσετε τον πραγματικό κίνδυνο, χρειάζεται να ξεχωρίσετε την τρίχα από τις ουσίες που βρίσκονται πάνω της.
Τι προκαλεί την αλλεργία στη γάτα
Η λεγόμενη «αλλεργία στις τρίχες της γάτας» οφείλεται κυρίως σε πρωτεΐνες που παράγει το ζώο, με σημαντικότερη τη Fel d 1. Η πρωτεΐνη αυτή παράγεται κυρίως στους σιελογόνους και στους σμηγματογόνους αδένες και μεταφέρεται στο τρίχωμα όταν η γάτα γλείφεται.
Καθώς το σάλιο στεγνώνει και το δέρμα ανανεώνεται, μικροσκοπικά σωματίδια που περιέχουν αλλεργιογόνα διασκορπίζονται στον αέρα και καταλήγουν σε ρούχα, έπιπλα και άλλες επιφάνειες. Επομένως, η έκθεση δεν προϋποθέτει να αγγίξετε το ζώο ή να υπάρχουν ορατές τρίχες στον χώρο.
Στα άτομα με αλλεργία, το ανοσοποιητικό αναγνωρίζει λανθασμένα αυτές τις πρωτεΐνες ως απειλή. Η αντίδραση που ακολουθεί οδηγεί στην απελευθέρωση ισταμίνης και άλλων ουσιών, προκαλώντας συμπτώματα όπως:
- Φτέρνισμα, καταρροή και μπούκωμα.
- Φαγούρα, κοκκίνισμα και δάκρυα στα μάτια.
- Ερεθισμό στον λαιμό και βήχα.
- Φαγούρα ή εξανθήματα στο δέρμα.
Η ένταση των ενοχλήσεων διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο. Το οικογενειακό ιστορικό αλλεργικών παθήσεων αυξάνει την πιθανότητα εμφάνισης αλλεργίας, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι όποιος έχει σχετική προδιάθεση θα αντιδράσει οπωσδήποτε στις γάτες.
Επίσης, η συνεχής επαφή με μια γάτα δεν αποτελεί εγγυημένο τρόπο να ξεπεράσετε την αλλεργία. Σε ορισμένους ανθρώπους τα συμπτώματα μεταβάλλονται με τον χρόνο, ενώ σε άλλους η παρατεταμένη έκθεση τα επιδεινώνει.
Πώς επηρεάζονται όσοι έχουν άσθμα
Αν έχετε άσθμα και αλλεργία στη γάτα, η εισπνοή των αλλεργιογόνων της μπορεί να πυροδοτήσει βήχα, συριγμό, σφίξιμο στο στήθος ή δύσπνοια. Τα συμπτώματα ενδέχεται να επιδεινώνονται όταν περνάτε πολλές ώρες σε χώρους όπου έχουν συσσωρευτεί αλλεργιογόνα.
Αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι οι άνθρωποι με άσθμα επηρεάζονται από τις γάτες. Αντίστοιχα, μπορείτε να έχετε αλλεργία στη γάτα χωρίς να έχετε άσθμα και να εμφανίζετε κυρίως ενοχλήσεις από τη μύτη ή τα μάτια.
Μεταδίδουν οι τρίχες της γάτας τοξοπλάσμωση;
Η άποψη ότι οι τρίχες της γάτας προκαλούν τοξοπλάσμωση είναι παραπλανητική. Το παράσιτο Toxoplasma gondii δεν αποτελεί φυσιολογικό συστατικό της τρίχας και η απλή επαφή με το τρίχωμα δεν θεωρείται συνήθης τρόπος μετάδοσης.
Μια μολυσμένη γάτα μπορεί να αποβάλλει ωοκύστεις του παρασίτου με τα κόπρανά της. Οι ωοκύστεις συνήθως χρειάζονται 1–5 ημέρες στο περιβάλλον για να γίνουν μολυσματικές. Ο άνθρωπος μπορεί να μολυνθεί αν τις καταπιεί κατά λάθος, για παράδειγμα μέσω μολυσμένων χεριών, τροφίμων ή νερού.
Η λοίμωξη μπορεί επίσης να μεταδοθεί με την κατανάλωση μολυσμένου ωμού ή ανεπαρκώς ψημένου κρέατος. Κατά την εγκυμοσύνη, μια νέα λοίμωξη της μητέρας μπορεί να μεταδοθεί στο έμβρυο, γι’ αυτό η πρόληψη έχει ιδιαίτερη σημασία.
Οι γάτες που ζουν αποκλειστικά μέσα στο σπίτι, δεν κυνηγούν και δεν τρώνε ωμό κρέας έχουν μικρότερη πιθανότητα να μολυνθούν. Η προστασία σας βασίζεται στο καλό πλύσιμο των χεριών και των τροφίμων, στο επαρκές ψήσιμο του κρέατος και στον καθημερινό καθαρισμό της άμμου υγιεινής. Αν είστε έγκυος, είναι προτιμότερο να αναλάβει κάποιος άλλος τον καθαρισμό της.
Τι ισχύει για τα μωρά και τα παιδιά
Η παρουσία μιας γάτας στο σπίτι δεν είναι από μόνη της βλαβερή για ένα παιδί. Οι τρίχες δεν προκαλούν αναπνευστικές λοιμώξεις ούτε υπάρχουν στοιχεία ότι, υπό τις συνηθισμένες συνθήκες συμβίωσης, συσσωρεύονται στους πνεύμονες και προκαλούν μόνιμες βλάβες.
Αν, όμως, το παιδί έχει αλλεργία στη γάτα, η έκθεση μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα. Σε παιδιά με άσθμα ή ατοπική δερματίτιδα και σχετική αλλεργική ευαισθησία, μπορεί επίσης να επιδεινώσει τις υπάρχουσες ενοχλήσεις. Σε αυτή την περίπτωση χρειάζεται αξιολόγηση από παιδίατρο ή αλλεργιολόγο.
Ορισμένες μελέτες έχουν συνδέσει τη συμβίωση με κατοικίδια από μικρή ηλικία με μικρότερη πιθανότητα εμφάνισης ορισμένων αλλεργιών. Τα ευρήματα, ωστόσο, δεν είναι ενιαία και δεν αποδεικνύουν ότι τα παιδιά που μεγαλώνουν με γάτες αποκτούν γενικά «ισχυρότερο ανοσοποιητικό».
Αν ένα μωρό καταπιεί κατά λάθος μία ή λίγες τρίχες, αυτές συνήθως περνούν από το πεπτικό σύστημα χωρίς πρόβλημα. Ο τακτικός καθαρισμός του πατώματος και των χαλιών παραμένει απαραίτητος, ιδιαίτερα όσο το παιδί μπουσουλάει και έρχεται συχνά σε επαφή με τις επιφάνειες.
Πώς μπορείτε να περιορίσετε τα αλλεργιογόνα στο σπίτι
Τα αλλεργιογόνα της γάτας μπορούν να παραμένουν στον χώρο για μήνες. Παράλληλα, στο τρίχωμα μπορεί να μεταφέρονται σκόνη, γύρη και άλλα σωματίδια που επιβαρύνουν όσους έχουν αντίστοιχες αλλεργίες. Γι’ αυτό, η απομάκρυνση των ορατών τριχών είναι μόνο ένα μέρος της φροντίδας του σπιτιού.
Αν εσείς ή κάποιο μέλος της οικογένειάς σας έχετε αλλεργία:
- Κρατήστε τη γάτα έξω από το υπνοδωμάτιο και μακριά από το κρεβάτι.
- Καθαρίζετε τακτικά χαλιά, καναπέδες και υφασμάτινες επιφάνειες.
- Χρησιμοποιείτε ηλεκτρική σκούπα με κατάλληλο φίλτρο, κατά προτίμηση HEPA.
- Εξετάστε τη χρήση καθαριστή αέρα με φίλτρο HEPA.
- Αναθέστε το βούρτσισμα του ζώου σε άτομο χωρίς αλλεργία, κατά προτίμηση σε εξωτερικό χώρο.
Αν οι ενοχλήσεις επιμένουν, ο αλλεργιολόγος μπορεί να επιβεβαιώσει τι τις προκαλεί και να προτείνει την κατάλληλη αντιμετώπιση. Ο καθαρισμός και ο περιορισμός της έκθεσης βοηθούν, αλλά δεν υποκαθιστούν τη θεραπεία όταν αυτή χρειάζεται.
Ads
