Κρήνη: Το τελευταίο αντάμωμα του καλοκαιριού πριν ο καθένας πάρει ξανά τον δρόμο του

Υπάρχουν φωτογραφίες που δεν χρειάζονται ιδιαίτερες εξηγήσεις. Κοιτάζοντάς τες, σχεδόν ακούς τις κουβέντες, τα γέλια και τα πειράγματα.

Μια τέτοια εικόνα είναι και αυτή από την Κρήνη. Μια παρέα χωριανών, ντόπιων αλλά και ξενιτεμένων, κάτω από τη σκιά των δέντρων, γύρω από ένα τραπέζι. Άνθρωποι που μπορεί η ζωή να τους πήγε σε διαφορετικούς δρόμους, όμως κάθε καλοκαίρι το χωριό γίνεται ξανά το κοινό τους σημείο αναφοράς.

Οι κουβέντες γυρίζουν στα παλιά. Στα παιδικά χρόνια, στις παρέες, στους ανθρώπους που πέρασαν, στα περιστατικά που ακόμη προκαλούν γέλιο. Κάποιος θυμάται μια ιστορία, ο άλλος τη συμπληρώνει και ένας τρίτος θα την πει λίγο διαφορετικά. Και κάπως έτσι περνούν οι ώρες.

Αυτά είναι, άλλωστε, τα πραγματικά ανταμώματα των χωριών. Όχι μόνο οι μεγάλες εκδηλώσεις και τα πανηγύρια, αλλά κι ένα απλό τραπέζι κάτω από ένα δέντρο, με ανθρώπους που γνωρίζονται μια ολόκληρη ζωή. Η Κρήνη έχει βαθιές ρίζες και μια μακρά ιστορία, αλλά η ιστορία ενός χωριού δεν βρίσκεται μόνο στα μνημεία και στα αρχεία· ζει κυρίως στις μνήμες και στις αφηγήσεις των ανθρώπων του. 

Και ίσως αυτή η συνάντηση να έχει μια μικρή δόση συγκίνησης παραπάνω. Ο Αύγουστος τελειώνει. Σε λίγο οι ξενιτεμένοι θα φύγουν, οι αυλές θα αδειάσουν, οι παρέες θα μικρύνουν και η Κρήνη θα επιστρέψει στους πιο ήσυχους ρυθμούς της.

Ένα τελευταίο καλοκαιρινό αντάμωμα πριν από τον δύσκολο χειμώνα που έρχεται.

Με μια υπόσχεση, όμως, που στα χωριά δεν χρειάζεται καν να ειπωθεί:

«Να είμαστε καλά, να ξανασμίξουμε…»

Ads