Γράφει ο Ηλίας Καραμάνος

Που να φανταζόταν, όταν έγραφε ο εθνικός μας ποιητής τον παραπάνω στίχο, ότι θα ταίριαζε σαν το γάντι με την τοπική μας κοινωνία…

Είχαν γίνει, λέει, κάποτε δημοτικές εκλογές στον τόπο μας. Μεταξύ των άλλων εκείνο που τις χαρακτήρισε ήταν το πόσο κοστολόγησαν τον εαυτό τους κάποια ασήμαντα ανθρωπάκια…

Ήταν 100€, 200€, 500€, 1000€, 2000€, 5000€; Ποια άραγε ήταν η “τιμή” τους; Να βάλουμε και κάτι παραπάνω, έτσι για να τους κάνουμε το κέφι;;; Ας βάλουμε…

Ήταν άραγε αρκετά αυτά και άλλα τόσα και πολύ περισσότερα, αντε να βάλουμε και ένα “τρίμηνο” ή ένα “πεντάμηνο” ώστε να ξεπουλήσουν τον εαυτό τους, τη ταυτότητά τους, τη προσωπικότητά τους για να υπάρξουν απλά σαν υποψήφιοι τοπικοί ή δημοτικοί σύμβουλοι;

 Και καλά αυτοί τον εαυτό τους δεν τον εκτίμησαν, δεν τον σεβάστηκαν, (ήταν "καμένοι" έτσι κι αλλιώς) και τον είχαν απορρίψει από πολύ καιρό πριν. 

Τους άλλους όμως, τους υπόλοιπους και την κοινωνία των δημοτών γιατί δεν τους σεβάστηκαν, γιατί δεν τους υπολόγισαν;

Τι έφταιγαν άραγε όλοι οι άλλοι, να πληρώσουν για αρκετά χρόνια τη δική τους ηλιθιότητα, την κουτοπονηριά και την περίσσεια ανευθυνότητα;

Ποιος σας είχε δώσει το δικαίωμα, ασήμαντα ξεπουλημένα ανθρωπάκια, να αποφασίσετε εσείς για όλους τους άλλους;

Ποιος σας είχε δώσει το δικαίωμα να καθορίσετε τη ζωή μας, μαζί και τη ζωή των παιδιών μας αλλά και ολόκληρης της κοινωνίας των δημοτών;;;

Από πού πήρατε τέτοιο θάρρος, ώστε να σπιλώσετε και να “βιάσετε” την ανώτερη αρετή που ακούει στο όνομα «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ»; Πως τολμήσατε, χωρίς να κοκκίνισετε, να αλλοιώσετε το εκλογικό αποτέλεσμα;;;

Ποιος άραγε είχε δώσει το δικαίωμα, σε μερικά τέτοια ανθρωπάρια, ώστε για τριάντα «ψωροαργύρια» (που είχαν έρθει από την εστίαση της Ευρώπης…) να γίνουν ρυθμιστές του εκλογικού αποτελέσματος και να καταδικάσουν το δήμο στο τέλμα, στον μαρασμό, στις αρπαχτές, στις ύπουλες αναθέσεις;;;

ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ, ΞΕΠΕΣΜΟΣ, ΚΑΤΑΝΤΙΑ, ΑΡΙΒΙΣΜΟΣ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΛΗΤΕΙΑ…

Και καλά, αυτοί που τα είχαν δώσει (και δεν είναι η πρώτη φορά), τέτοιοι ήταν…
Μέχρι εκεί έφταναν…
Ούτε ήξεραν ούτε μπορούσαν κάτι καλύτερο…
Όμως οι άλλοι που τα είχαν πάρει;;;
Πόση ξεφτίλα…
Πόσος ξεπεσμός…
Πόση αλητεία…

Πάντα υπάρχει η αιτία για μια μυθοπλασία. Λίγο μετά την ορκωμοσία της νέας δημοτικής αρχής. Καλή και παραγωγική θητεία…